BBM, Matapang na Bumanat sa ‘Madugong Solusyon’ at ‘Pananakot’: Isang Bagong Deklarasyon ng Digmaan Laban sa Nakaraang Retorika

Sa isang pagtitipon ng mga tagasuporta para sa senatorial ticket ng Alyansa, hindi lamang basta nagpakilala ng mga kandidato si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. (BBM). Sa halip, binitawan niya ang isa sa pinakamahalaga at pinakamatapang na talumpati ng kanyang pamumuno, isang pahayag na direktang sumasalungat at kumokondena sa mga kontrobersyal na patakaran at istilo ng pamamahala na tumatak sa nakaraang administrasyon.

Ang talumpati ni Pangulong Marcos ay naging tulay sa pagitan ng pag-endorso ng mga kaalyado at ng tahimik ngunit matalim na pagtalikod sa madilim na anino ng nakaraan. Ito ay isang Political Pivot na nagbabago sa direksyon ng kanyang administrasyon, iniiwan ang retorika ng paninigaw at pakikipag-away upang yakapin ang solusyon at diplomasya.

Ang Matinding Pagtanggi sa Madugong Solusyon

Ang pinakamalaking banat, na tiyak na magpapainit sa pambansang diskurso, ay ang pagkontra ni Marcos sa naging sentro ng kampanya kontra droga ng dating Pangulong Rodrigo Duterte.

“Ang kailangan po natin para magun [sic] ay hindi pananakot o paninigaw,” mariin niyang sinabi [22:08]. “Ang kailangan po natin ay solusyon, hindi mga maiinit at maanghang na salita na Wala namang katuturan, wala namang kabuluhan at walang kinalaman sa problema na hinaharap ninyong pang araw-araw.”

Ang mga salitang ito ay isang parunggit na malinaw na tumutukoy sa pamosong pagiging agresibo at paggamit ng matitinding pananalita ng kanyang dating running mate. Subalit, ang pag-atake ay lalong tumindi nang direktang niyang binalaan ang publiko laban sa madugong solusyon sa krimen.

“Hindi po natin kailangan dumaan sa madugong solusyon,” pagdidiin niya [23:07]. “Wala po sa amin ang naniniwala na ang solusyon sa krimen at saka sa droga ay ang pumatay ng libu-libong kapwa nating Pilipino.”

Ang paggamit ng pariralang “pumatay ng libu-libong kapwa nating Pilipino” ay isang malinaw at hindi maikakailang pagkondena sa Oplan Tokhang at sa buong War on Drugs na ipinatupad ng nakaraang rehimen. Ito ay nagmamarka ng isang bagong direksyon ng kanyang administrasyon—isang pangako na mas magiging makatao at ayon sa batas ang paglaban sa droga, sa pamamagitan ng “maayos na batas at epektibong suporta sa ating kapulisan at sa ating mga local government” [23:37].

Ang deklarasyong ito ay hindi lamang naglalayong linisin ang imahe ng kanyang sariling Alyansa, kundi nagpapahiwatig din ng tuluyan at malalimang paghihiwalay sa pulitikal na alyansa ng UniTeam na siyang nagdala sa kanya sa kapangyarihan. Ito na ang hudyat na handa na si Pangulong Marcos na tumayo sa sarili niyang paninindigan, malayo sa anuman at sinumang kritiko ng kanyang Bagong Pilipinas agenda.

Pagtapos sa POGO at Pagyakap sa Tunay na Trabaho

Ang pagbabago sa retorika ni BBM ay kaakibat din ng matapang na pagbabago sa polisiya. Isa sa mga pinakamainit na isyu na minsang pinahintulutan ng nakaraang administrasyon ay ang Philippine Offshore Gaming Operators (POGO).

Sa kanyang talumpati, malinaw na sinabi ni Marcos na dapat nang umalis ang bansa sa mga “ilegal na gawain kagaya ng POGO” [23:53]. Tinawag niya itong “pugad ng kaharasan at krimen” at “naging problema sa buong lipunan ng Pilipinas.”

“Kaya iniwanan na po natin ‘yan,” aniya, at idiniin na ang tamang solusyon ay “ang tunay na trabaho, tunay na kabuhayan at suporta sa mga maliliit at mga nangangailangan” [24:03].

Ang biglaang pagtalikod sa POGO ay nagpapakita ng isang pamahalaan na nakatuon sa pagtataguyod ng isang moral at lehitimong ekonomiya, at hindi na umaasa sa isang industriya na nagdulot ng mas maraming problema sa lipunan kaysa sa benepisyo. Ito ay isang malinaw na institutional clean-up na naglalayong bawiin ang tiwala ng publiko sa pamamagitan ng pagpapakita ng mas matatag na moralidad sa pamamahala.

Diplomasya at Dignidad: Ang Bagong Mukha ng Soberanya

Ang paninindigan ni Marcos ay lumawak din sa isyu ng soberanya at ugnayang panlabas. Sa halip na magpatupad ng agresibo at confrontational na estilo, nag-aalok siya ng mas pinong diskarte—ang diplomasya at dignidad.

“Ipaglalaban din namin ang ating soberanya at karapatan sa pamamagitan ng diplomasya at dignidad,” pagtiyak ng Pangulo [22:30].

Ang pinakamalakas na pahayag ay ang kanyang pagtatakwil sa anumang ideya ng pagiging sunud-sunuran sa ibang bansa: “Hindi natin isusuko kahit isang pulgada ng ating teritoryo at hindi tayo kailangan sumunod sa kahit na Sinong dayuhan” [22:42]. Sa halip, iginiit niya na “Tayo lang mga Pilipino ang may karapatan na makinabang sa yaman ng ating sariling bayan” [22:50].

Ang mga linyang ito ay nagpapatibay ng isang independent foreign policy na hindi nagpapatinag sa pananakot, ngunit gumagamit ng sopistikadong pamamaraan sa pagpapatupad nito. Ito ay isang pagtawag sa dignidad, isang pagtanggi sa bullying, at isang pangako na ang kapakanan ng Pilipinas ang siyang mananaig sa lahat ng pagkakataon.

Ang Alyansa: Implementor ng Bagong Direksyon

Upang matiyak na maisasakatuparan ang Bagong Pilipinas na kanyang ipinapangako, ipinakilala ni Marcos ang Alyansa senatorial slate bilang “pinakakilalang, pinakamagaling, pinakamahusay, pinakamasipag at pinakamahabang karanasan” [00:35] na grupo. Sa esensya, ang Alyansa ay hindi lang isang grupo ng mga pulitiko; sila ang engine room na magdadala ng kanyang bagong direksyon.

Ipinagyabang niya ang extensive na karanasan ng mga kandidato. Apat sa kanila ay naglingkod sa Cabinet-level position [06:27]: sina Benhur Abalos (DILG, dating Mayor ng Mandaluyong) at Erwin Tulfo (DSWD, kilala sa pagtulong sa maliliit), na parehong pinuri sa kanilang mabilis at epektibong serbisyo. Pinuri rin niya sina Francis Tolentino (dating MMDA Chairman, na unang rumesponde sa Tacloban noong Yolanda [09:48]) at Ping Lacson (dating Chief PNP at Yolanda rehabilitation czar [10:40]).

Bukod pa rito, may walo na beterano sa Senado at pito ang dumaan sa Kongreso [04:09], na nagpapatunay na kapag sila ay nakaupo, asahan ang “trabaho agad, wala na pong training” [05:56].

Ang bawat kandidato ay dumaan sa matitinding pagsubok sa iba’t ibang antas ng pamahalaan:

Governors: Imee Marcos (Ilocos Norte), Lito Lapid (Pampanga), at Bong Revilla (Cavite) [13:18].

Mayors: Benhur Abalos (Mandaluyong), Francis Tolentino (Tagaytay City), at Abby Binay (Makati City), na pinuri dahil sa paggamit ng pondo ng pinakamayamang lungsod sa bansa upang bigyan ng benepisyo ang may sakit, matatanda, at kabataan [17:17].

Binigyang-diin din ni Marcos ang regional diversity ng Alyansa—mula kay Manny Pacquiao (General Santos/Mindanao) na nagdala ng karangalan sa buong mundo [18:24], kay Erwin Tulfo na isang Dabawenyo [18:59], hanggang kay Tito Sotto na may ugat sa Cebu, at ang pamilya Marcos mismo na may pagka-Waray mula sa ina, si Imelda Marcos [20:26].

“Maganda po ang distribution po ng ating mga kandidato,” aniya [21:26]. “Nakita nila sa nung sil lumaki, nakita nila ang mga problema, ang nakita nila kung din meron silang naiisip kung ano yung mga solusyon sa iba’t ibang lugar ng Pilipinas.”

Isang Panawagan para sa Pagkakaisa, Hindi Pakikipag-away

Sa pagtatapos ng kanyang talumpati, binalangkas ni Pangulong Marcos ang esensya ng kanyang pakiusap: ang pagwawakas sa pulitika ng dibisyon at pag-aaway.

“Ang kailangan po natin dito sa Pilipinas ay hindi makipag-away,” nanawagan siya [24:25]. “Ang kailangan po natin dito sa Pilipinas ay maging Pilipino na nagmamahal sa kapwa Pilipino.”

Ang talumpating ito ay maituturing na watershed moment sa pulitika ng administrasyong Marcos. Ito ay isang malinaw na pag-alis sa mga kontrobersyal na taktika at retorika ng nakaraang pamahalaan. Sa pamamagitan ng Alyansa, at sa pamamagitan ng kanyang sariling boses, idineklara ni BBM na ang kanyang pamamahala ay magiging isang panahon ng solusyon, batas, dignidad, at pagkakaisa—isang pangakong bumabalangkas ng isang tunay na Bagong Pilipinas, na malaya at independiyente sa pulitikal na utang sa nakaraan.

Full video: