Sa mundo ng telebisyon, bihirang makatagpo ng isang karakter na tumatagos sa puso ng bawat manonood hindi lamang dahil sa husay sa pag-arte kundi dahil sa aral na dala nito. Ito ang iniwang marka ni Ron Martin, ang aktor na nagbigay-buhay sa karakter ni Santino sa sikat na seryeng “FPJ’s Batang Quiapo.” Sa kanyang opisyal na pag-alis o “farewell exit” sa programa, bumuhos ang emosyon hindi lamang sa set kundi maging sa social media dahil sa lalim ng pasasalamat at pagkilalang ibinigay niya sa kanyang kuya sa industriya na si Coco Martin at sa buong produksyon.

Si Santino ay nakilala bilang ang mabait, marespeto, at mapagpakumbabang kapatid ni Tanggol (Coco Martin). Sa mahabang panahon ng kanyang pananatili sa serye, nasaksihan ng mga Pilipino ang transpormasyon ng kanyang karakter mula sa isang tahimik na boksingero hanggang sa isang lalaking handang lumaban para sa kanyang pamilya at prinsipyo. Ayon kay Ron, ang karakter ni Santino ay naging repleksyon din ng kanyang mga personal na karanasan at mga aral na natutunan niya sa totoong buhay habang nagtatrabaho sa ilalim ng CCM Film Productions.

Sa kanyang huling mensahe, binigyang-diin ni Ron ang pinakamahalagang aral na ibinahagi sa kanya ni Coco Martin o “Kuya Tanggol.” Ito ay ang pagpapanatili ng paa sa lupa anuman ang marating na tagumpay. “Huwag nating kakalimutan kung sino tayo. Huwag lalaki ang ulo at palagi pong maging marespeto at mapagpakumbaba,” pahayag ni Ron. Ang mga salitang ito ay hindi lamang script sa telebisyon kundi mga prinsipyo na naging pundasyon ng kanilang samahan sa loob ng serye. Sa Batang Quiapo, ang turo ni Coco ay dapat lahat ay pantay-pantay—walang mayaman, walang mahirap, at lahat ay nagtutulungan upang makamit ang isang layunin.

Isa sa mga hindi malilimutang eksena ni Ron ay ang mga pagkakataong kailangan niyang ipakita ang tapang at galit dahil sa mga hindi inaasahang pangyayari sa kwento. Matatandaang may mga tagpo kung saan binaril niya ang sariling kapatid na si Tanggol, hindi lamang isang beses kundi paulit-ulit, na nagpapakita ng komplikadong emosyon na kailangan niyang dalhin bilang aktor. Gayundin ang madamdaming eksena nila ni Erica, kung saan sa huling sandali ay naipahayag niya ang kanyang pagmamahal. Ang mga sandaling ito, ayon kay Ron, ang nagpatunay sa kanyang kakayahan bilang isang ganap na aktor.

Malaki rin ang naging papel ng kanyang mga direktor sa paghubog ng kanyang talento. Nagpaabot ng taos-pusong pasasalamat si Ron kina Direk Darnel Villaflor, Direk Richard Somes, at Direk Malu Sevilla. Aniya, ang kanilang walang sawang paggabay at tiwala ang naging susi upang magawa niya nang maayos ang mabigat na karakter ni Santino. Hindi rin niya kinalimutang pasalamatan ang bawat miyembro ng crew—mula sa wardrobe, makeup artists, marshals, hanggang sa mga taga-handa ng pagkain. Para kay Ron, sila ang mga tunay na bayani sa likod ng bawat matagumpay na episode.

Higit sa lahat, ang pasasalamat ni Ron kay Coco Martin ay punong-puno ng pagmamahal. Inilarawan niya ang pagkakataong ibinigay sa kanya ni Coco bilang isang “panibagong buhay.” Hindi lamang ito trabaho para sa kanya; ito ay isang plataporma kung saan naipakita niya sa buong mundo na kaya niyang lumaban sa hamon ng buhay. Ang tiwala ni Coco Martin kay Ron ay nagsilbing inspirasyon upang mas pagbutihin pa ang kanyang sining. “Para bang binigyan niyo po ako ng panibagong buhay na kaya ko pong ipagmalaki sa lahat,” aniya sa isang bahagi ng kanyang pamamaalam.

Sa pagtatapos ng kanyang yugto bilang Santino, baon ni Ron Martin ang pagmamahal ng mga tagasubaybay na tumatawag sa kanyang pangalan sa tuwing makikita siya sa publiko. Bagama’t masakit ang pamamaalam, nananatiling positibo ang aktor sa mga susunod na kabanata ng kanyang karera. Ang kanyang exit sa Batang Quiapo ay hindi dulo, kundi isang panibagong simula bitbit ang mga aral ng respeto, disiplina, at tunay na pagmamahal sa kapwa na natutunan niya sa kalsada ng Quiapo at sa piling ng kanyang Kuya Coco.

Patuloy na sinusubaybayan ng libu-libong Pilipino ang bawat kaganapan sa FPJ’s Batang Quiapo, at ang pagkawala ni Santino ay tiyak na mag-iiwan ng malaking puwang sa kwento. Ngunit gaya ng sabi ni Ron, “Bilog ang mundo, Diyos ang magtataas sa atin.” Ang kanyang kwento ay isang paalala na sa bawat pagtatapos, mayroong bagong pagkakataong naghihintay para sa mga marunong maghintay at magpakumbaba.