Sa mundo ng romansa, madalas nating marinig ang mga kwento ng “Cinderella” o ang mahirap na babaeng nakatagpo ng kanyang “Prince Charming.” Ngunit sa tunay na buhay, ang pag-ibig sa pagitan ng dalawang magkaibang mundo ay hindi laging madali at puno ng mga rosas. Ito ang kwento ni Emma Sullivan, isang 28-anyos na waitress na ang buhay ay nakatali sa pagkayod sa Morton’s Diner, at ni Jackson Reed, isang tech genius at bilyonaryo na ang pangalan ay madalas makita sa mga pahina ng mga prestihiyosong magazine. Ang kanilang kwento ay nagsimula sa isang hindi inaasahang aksidente, dumaan sa isang sapilitang kasunduan, at humantong sa isang pag-ibig na sumubok sa kanilang mga prinsipyo at paninindigan.

Si Emma Sullivan ay dating isang masiglang mag-aaral ng Master’s program sa Literature. Ang kanyang mga pangarap ay naudlot nang magkasakit ng kanser ang kanyang ama. Sa loob ng tatlong taon, iginugol niya ang bawat oras sa pagtatrabaho ng double shifts upang bayaran ang mga medical bills at utang na naiwan ng kanyang ama, kahit na pumanaw na ito. Ang kanyang mga pangarap ay tila malalayong alaala na lamang, hanggang sa isang gabi ng Biyernes sa Morton’s Diner. Sa gitna ng pagod at dami ng kustomer, aksidenteng naitapon ni Emma ang isang baso ng red wine sa malinis na puting polo ng pinaka-importanteng kustomer sa gabing iyon—si Jackson Reed. [04:27]

Sa halip na magalit o magreklamo, si Jackson ay nagpakita ng isang kakaibang reaksyon. Nakita niya sa mga mata ni Emma ang tunay na pagsisisi at pagod. Dahil dito, nag-alok siya ng isang kasunduan na babago sa buhay ni Emma: samahan siya sa isang business retreat sa loob ng isang weekend sa halagang $10,000. [07:08] Para kay Emma, ang halagang ito ay katumbas ng ilang buwang upa at malaking bawas sa kanyang mga utang. Bagaman may pag-aalinlangan, tinanggap niya ang alok bilang isang “professional acting gig” lamang.

Dinala sila ng isang helicopter sa isang marangyang lodge sa gitna ng kabundukan. Ngunit ang dapat sana ay isang pormal na business gathering ay nauwi sa isang “forced isolation” nang dumating ang isang malakas na blizzard. [16:40] Sila ay na-trap sa loob ng lodge nang walang kuryente at walang ibang kasama. Sa gitna ng katahimikan at lamig ng bundok, napilitan silang mag-usap nang mas malalim. Dito natuklasan ni Emma na sa likod ng bilyon-bilyong dolyar ni Jackson ay isang lalaking labis na nag-iisa at takot magtiwala dahil sa mga nakaraang pagtataksil. [23:55]

Sa tapat ng naglalagablab na fireplace, nagbahagi si Emma ng kanyang mga pangarap sa literatura, habang si Jackson naman ay nagkwento tungkol sa bigat ng kanyang responsibilidad. Ang intelektwal na koneksyon sa pagitan nila ay mabilis na lumalim. Nakita ni Jackson kay Emma ang isang katalinuhan at katapangan na bihirang matagpuan sa kanyang mundo ng kapangyarihan. “You’re nothing like what I expected,” ang mga salitang binitiwan ni Jackson na naging mitsa ng kanilang unang halik. [24:44] Ang halik na iyon ay hindi lamang bunga ng atraksyon; ito ay pagpapakawala sa mga emosyong matagal na nilang itinatago sa likod ng kani-kanilang mga maskara. [31:47]

Ngunit ang pagpasok sa mundo ng isang bilyonaryo ay hindi walang hamon. Nang makabalik sila sa siyudad, hinarap ni Emma ang malupit na katotohanan ng lipunan ni Jackson. Si Monica Pierce, ang dating kasintahan ni Jackson, ay kinalaban si Emma at pinalabas na isa lamang siyang “charity case” at pansamantalang libangan ng bilyonaryo. [40:35] Ang mga salitang ito ay nagtanim ng matinding pagdududa sa puso ni Emma. Akala niya ay sapat na ang koneksyong naramdaman nila sa bundok, ngunit naramdaman niyang hindi siya kailanman magiging kabilang sa mundo ni Jackson.

Sa kabila ng takot, pinili ni Emma na harapin si Jackson. Sa isang emosyonal na pagtatapat sa opisina ng Reed Technologies, inamin ni Jackson ang kanyang mga pagkakamali at ang kanyang takot na muling masaktan. [46:59] Pinatunayan niya kay Emma na hindi ito isang proyekto o isang broken thing na kailangang ayusin, kundi isang babaeng mahalaga at karapat-dapat sa tunay na pagmamahal. Napagtanto ni Emma na ang pinaka-matapang na bagay na maaari niyang gawin ay ang tumalon sa kawalan at magtiwala sa kanilang nararamdaman.

Sa loob ng sumunod na mga buwan, naging maingat sila sa pagbuo ng kanilang relasyon. Hindi pinayagan ni Emma na lamunin siya ng yaman ni Jackson; nagpatuloy siya sa pagtatrabaho at nag-aral muli gamit ang kanyang sariling ipon. Nirespeto ni Jackson ang kanyang pangangailangan para sa independensya. [53:46] Pagkalipas ng isang taon, matapos makuha ni Emma ang kanyang Master’s degree, bumalik sila sa mountain lodge kung saan ang lahat ay nagsimula. Doon, sa ilalim ng parehong kalangitan at sa loob ng library na saksi sa kanilang simula, tinanong ni Jackson ang pinaka-importanteng tanong: “Will you marry me and build a life with me?” [58:06]

Ang kwento nina Emma at Jackson ay nagtuturo sa atin na ang pag-ibig ay hindi nakadepende sa katayuan sa buhay, kundi sa lakas ng loob na maging totoo sa harap ng ibang tao. Pinatunayan nila na ang isang aksidente—tulad ng natapong alak—ay maaaring maging simula ng isang tadhana kung handa tayong buksan ang ating mga puso at harapin ang bagyo nang magkasama. Sa huli, natagpuan ni Emma ang kanyang boses sa literatura, at natagpuan naman ni Jackson ang kanyang tahanan sa puso ni Emma.