Mula Komedya Patungong Kasaysayan: Ang Nakakaantig na Rebelasyon ni Vice Ganda sa Likod ng Kanyang MMFF 2025 Best Actor Win NH

Sa loob ng mahigit isang dekada, nakasanayan na ng mga Pilipino na ang pangalang Vice Ganda ay katumbas ng blockbuster hits, walang humpay na tawanan, at makukulay na kasuotan tuwing sasapit ang Kapaskuhan. Ngunit sa katatapos lamang na 51st Metro Manila Film Festival (MMFF) 2025 Gabi ng Parangal, isang ibang Vice Ganda ang humarap sa publiko—isang aktor na binalot ng emosyon, puno ng pagpapakumbaba, at may dalang rebelasyong yumanig sa puso ng marami.

Sa gabing ginanap sa Dusit Thani Manila noong December 27, gumawa ng kasaysayan ang Unkabogable Star nang tanggapin niya ang tropeo para sa Best Actor para sa pelikulang “Call Me Mother.” Ito ang kauna-unahang pagkakataon na isang hayagang miyembro ng LGBTQIA+ community na nakasuot ng gown ang kinilala sa kategoryang ito, isang patunay na ang husay sa pag-arte ay walang pinipiling kasarian.

Ang Pagkilalang Hindi Inasahan

Sa kanyang talumpati, hindi napigilan ni Vice ang mapaluha. Inamin niya na wala siyang inihandang speech dahil sa tagal ng panahon na siya ay nominado, nasanay na siyang umuwi nang walang hawak na tropeo para sa pag-arte.

“Mas inexpect kong hindi mananalo, mas inexpect kong hindi nakikita, mas inexpect ko ‘yung nagugustuhan pero hindi pinipili, o mas nasasanay ako doon sa napipili pero hindi maaari. But tonight, maaari na,” madamdaming pahayag ni Vice.

Ang mga salitang ito ay tumagos sa maraming tagapanood. Ipinakita nito ang lalim ng kanyang pinagdaanan sa industriya—kung saan ang mga komedyanteng tulad niya ay madalas tingnan bilang pang-box office lamang at hindi para sa seryosong parangal. Ang kanyang pagkapanalo ay hindi lang personal na tagumpay, kundi isang malakas na mensahe na ang mga “queer people” ay may puwang sa hanay ng mga pinakamahuhusay na aktor sa bansa.

Ang Rebelasyon ng Isang “Ina”

Ang pelikulang “Call Me Mother,” sa ilalim ng direksyon ni Jun Robles Lana, ay nagpakita ng ibang mukha ni Vice. Ginampanan niya ang karakter ni Twinkle, isang bading na mag-isang nagtaguyod sa batang si Angelo (nilalarawan ni Lucas Andalio). Sa gitna ng kanyang pasasalamat, nagbahagi si Vice ng isang katotohanang matagal na niyang dala-dala: ang kanyang matinding pagnanais na maging isang ganap na magulang.

Ipinaliwanag ni Vice na kahit hindi siya maaaring magdalang-tao, ang pag-ibig niya ay katulad ng sa isang tunay na ina. “Kaming mga bakla, maaaring hindi kami magdalang tao, mabuntis, at manganak pero nanay kami. Nanay kami ng mga sarili at pinipili naming pamilya. Nanay kami, magulang kami, at tahanan kami,” aniya.

Dito rin niya isiniwalat ang personal na plano nila ng kanyang asawang si Ion Perez. Inamin ni Vice na taon-taon nilang pinaplano ang pagkakaroon ng anak, ngunit laging nahahadlangan ng trabaho at takot. Ang kanyang pagkapanalo ay tila naging hudyat para sa kanya na harapin ang takot na ito. Nais niyang sa hinaharap, hindi lang sa pelikula siya tinatawag na “Nanay,” kundi sa sarili niyang tahanan kasama ang isang batang tatawagin niyang sariling anak.

Isang Bagong Era para sa Pelikulang Pilipino

Hindi lang si Vice ang nagmarka sa gabing iyon. Ang MMFF 2025 ay itinuturing na “A New Era for Philippine Cinema” dahil sa pagkilala sa diversidad. Kasabay ni Vice, nanalo rin bilang Best Actress si Krystel Go para sa pelikulang “I’mPerfect,” ang kauna-unahang aktres na may Down syndrome na nakakuha ng ganitong parangal.

Ang tagumpay ng “Call Me Mother,” na itinanghal din bilang Third Best Picture at nakakuha ng Gender Sensitivity Award, ay nagpapatunay na handa na ang mga Pilipino para sa mga kwentong mas malalim, mas makatotohanan, at mas mapangahas. Ang pagganap ni Vice ay pinuri ng mga kritiko dahil sa pagiging matimpi nito—malayo sa kanyang karaniwang slapstick comedy, ipinakita niya rito ang kapangyarihan ng pananahimik at tunay na pighati.

Ang Pamana ni Vice Ganda

Sa huli, ang parangal na ito ay nagsilbing pagkilala sa lahat ng mga indibidwal na pakiramdam ay hindi nakikita ng lipunan. Ang kanyang rebelasyon tungkol sa takot na “hindi payagan” ng mundo ay sumasalamin sa karanasan ng marami sa LGBTQIA+ community.

Ngunit gaya ng sabi ni Vice, “It is really 2025, and it is really possible, and it is real.” Ang tropeong hawak niya ay hindi lamang gawa sa metal at kahoy; ito ay simbolo ng pag-asa na sa sining at sa totoong buhay, lahat tayo ay may pagkakataong mapili, makita, at higit sa lahat, mapayagan na maging kung sino talaga tayo.

Habang nagpapatuloy ang pagdiriwang ng MMFF, ang kwento ni Vice Ganda sa loob at labas ng pinilakang tabing ay mananatiling isa sa pinakamakulay at pinakamakahulugang kabanata sa kasaysayan ng showbiz sa Pilipinas. Ang kanyang rebelasyon ay hindi lamang nagbigay ng ingay sa social media, kundi nagbigay ng boses sa mga pusong naghahangad na tawaging “Ina.”