HINDI INAASAHAN: Mercy Sunot ng AEGIS, Pumanaw Matapos ang Lihim na Laban sa Kanser; OPM, Nagluluksa sa Pagkawala ng Isang Bida

“Napakabilis ng mga pangyayari” [00:01]. Ito ang bumabagabag na damdamin na lumilitaw sa puso ng milyun-milyong Pilipino kasunod ng nakakagulat at nakalulungkot na balita: Pumanaw na si Mercy Sunot, isa sa mga pinakamamahal na bokalista ng iconic Pinoy rock band na AEGIS. Ang biglaang pag-alis ng boses na nagbigay-buhay sa ilan sa pinaka-emosyonal at di malilimutang OPM (Original Pilipino Music) hits ay nag-iwan ng isang malaking puwang na tila imposibleng mapunan sa industriya ng musika.

Isang araw bago ang opisyal na kumpirmasyon, ang balita tungkol sa kanyang pakikipaglaban sa cancer ay umalingawngaw sa social media, kasabay ng pakiusap na ipagdasal siyang malampasan ang pagsubok sa kalusugan [00:09]. Ngunit ang pag-asa ay mabilis na napalitan ng pighati nang kinumpirma ng grupong AEGIS [00:26] ang pagpanaw ng kanilang miyembro at kapamilya. Isang tahimik ngunit matinding laban ang hinarap ni Mercy, na nagtapos habang siya ay naka-confine sa Stanford Hospital in Clinic sa San Francisco, California [00:35]. Ang kanyang pagkawala ay hindi lamang pagluluksa para sa isang mahusay na mang-aawit, kundi para sa isang bahagi ng kasaysayan ng musikang Pilipino na namahinga.

Ang Tapang sa Likod ng Lihim na Laban

Sa gitna ng sikat at ingay na dulot ng kanilang mga kanta, nanatiling pribado ang matinding pagsubok na pinagdaanan ni Mercy Sunot. Ito ay isang paalala na ang mga artistang nagbibigay sa atin ng kaligayahan at lakas ay tao ring nakikipagbuno sa personal na sakit at paghihirap. Ang kanyang pagpapahinga ay matapos ang isang “matapang na pakikipaglaban” sa sakit na kanser, gaya ng inilarawan mismo ng kanyang banda.

Sa isang opisyal na pahayag na ipinost sa kanilang Facebook page [01:30], ibinahagi ng AEGIS ang kanilang labis na pagdadalamhati: “It is with heavy Hearts that we share the news of passing of Mercy, one of the beloved vocalists of Aegis band. She bravely fought her battle with cancer but has now found peace and rest.” Ang mga salitang ito ay nagbigay ng sulyap sa lalim ng kanyang pakikipagbuno, isang labanan na kailangan niyang harapin nang may dignidad at tapang sa malayo.

Hindi lamang isang boses ang nawala; ang pagkamatay ni Mercy ay isang pagkawala ng isang presensya na nagbigay-aliw, nagdulot ng kagalakan, at nagbigay ng lakas sa napakaraming tao. Sinasabi ng banda na ang kanyang boses ay “naglunsad ng ginhawa, kagalakan, at lakas sa napakarami,” at hinawakan niya ang hindi mabilang na buhay, nagbigay-inspirasyon sa mga tagahanga at nagpataas ng diwa sa bawat kantang inawit niya. Ang kanyang “passion, warm and unforgettable presence on the stage will forever be cherished in our hearts.” Ang kanyang buhay ay isang testamento sa kapangyarihan ng musika at sa kakayahan ng isang tinig na makarating sa kaibuturan ng kaluluwa ng isang tao.

Isang Boses na Nagpabago sa Tanawin ng OPM

Kailanman ay hindi matatawaran ang epekto ni Mercy Sunot sa musikang Pilipino bilang isa sa mga bokalista ng AEGIS. Sa isang panahon kung kailan ang mga ballad at pop music ay nagdodomina, nagdala ang AEGIS ng isang natatanging tunog: ang Pinoy rock ballad na may matitinding vocal range at emosyon. Ang mga kanta ng AEGIS ay hindi lamang mga awitin; ang mga ito ay mga soundtrack ng pag-ibig, paghihirap, at pag-asa ng karaniwang Pilipino.

Ang kanyang boses, kasama ang iba pang miyembro, ang nagpatingkad sa mga awiting tulad ng “Luha,” “Basang-Basa sa Ulan,” “Halik,” “Sinta,” “Natatawa Ako,” at “Bakit” [02:19]. Ang mga kantang ito ay naging pambansang awit ng kalungkutan, na nakakaantig at nakatatak sa atin dahil sa tindi ng pag-awit. Ang bawat nota, bawat power belt, ay puno ng damdamin—parang isang kaibigan na umiiyak kasabay mo. Ito ang sining ni Mercy Sunot: ang kakayahang gawing unibersal at personal ang pighati at pag-ibig sa pamamagitan lamang ng isang boses. Ang kanyang estilo ay naging trademark na kinikilala at pinahahalagahan ng mga Pilipino sa buong mundo [02:30].

Dahil sa kanyang kontribusyon, naging isang benchmark ang AEGIS sa vocal performance sa bansa. Ang kanilang musika ay tumawid sa mga henerasyon, kung saan maging ang mga bata ay umaawit ng kanilang mga kanta [02:53]. Ang tagumpay na ito ay hindi magiging kumpleto kung wala ang natatanging timpla ng boses ni Mercy, na nagbigay ng lalim at katapatan sa bawat liriko.

Ang Walang-Kumpletong Entablado sa ‘Halik sa Ulan’

Ang pagpanaw ni Mercy ay hindi lamang nagdulot ng pighati sa personal at propesyonal na lebel; nagbunga rin ito ng isang mapait na tanawin sa nalalapit na malaking pagtatanghal ng banda. Nakatakdang ganapin ang pre-Valentine concert ng AEGIS, na pinamagatang “Halik sa Ulan,” sa February 1 at 2 sa New Frontier Theater sa Quezon City [01:40]. Ang kaganapang ito ay magsisilbing comeback ng grupo sa concert scene at isang regalo sa kanilang mga loyal fans [01:55].

Ngayon, ang konsiyerto na dapat sana ay selebrasyon ng pagbabalik ng AEGIS ay magiging isang emosyonal na pagpupugay sa isang miyembrong wala na. Hindi na sila kumpletong papagitna sa entablado sa mga araw na iyon [01:47]. Ang bawat kanta, lalo na ang mga hits na kanyang binigyan ng kaluluwa, ay magdadala ng bigat ng pagluluksa. Ito ang magiging pinakamahirap na pagganap ng banda—ang pag-awit ng mga awit ng pighati habang nakararamdam ng tunay na pighati. Ang kanyang kapatid at kapwa miyembro, si Juliet Sunot, ay nagbahagi rin ng kanyang kalungkutan sa social media [02:10], na nagpapatunay sa lalim ng kawalan na naramdaman hindi lamang ng banda, kundi ng pamilya.

Ang Pamana ng Boses na Nananatili

Ang damdamin ng mga tagahanga at suporta na dumagsa sa social media ay nakakabagbag-damdamin. Ang mga mensahe ng pakikiramay ay nagpapahayag ng malalim na koneksyon ng mga Pilipino sa musika ng AEGIS. May nagpahayag na ang mga awitin ng banda ay humipo sa maraming buhay at naging isang “trademark for us Filipinos” [02:30]. Ang pinakamalakas at paulit-ulit na sentimyento: “Aegis will never be the same again” [02:37].

Ang kasabihang ito ay hindi nagpapababa sa talento ng mga natitirang miyembro, kundi nagpapakita ito ng pagkilala sa unique chemistry at vocal blend na binuo nila sa loob ng maraming taon. Ang boses ni Mercy ay isang natatanging pangkulay sa malawak na palette ng bokalista ng AEGIS, at ang kanyang pagkawala ay magdudulot ng isang vacuum na mahirap punan.

Sa huling bahagi ng kanilang pahayag, inanyayahan ng AEGIS ang lahat na magkaisa upang ipagdiwang ang hindi kapani-paniwalang buhay na kanyang ipinagkaloob at ang pamana na kanyang iniwan [01:15]. Ang kanyang musika, ang kanyang pag-ibig, at ang mga alaala na kanyang ibinahagi ay mananatiling malalim na miss [01:22].

Si Mercy Sunot ay hindi lamang isang bokalista; siya ay isang pillar ng OPM, isang tapang na kaluluwa na lumaban nang tahimik, at isang boses na magpapatuloy na aalingawngaw sa mga hall ng musikang Pilipino sa loob ng maraming taon. Sa paghahanap niya ng kapayapaan at pahinga, ang kanyang musika ay patuloy na magbibigay ng ginhawa, kagalakan, at, higit sa lahat, pag-asa sa bawat Pilipino na handang makinig at makaramdam ng tindi ng emosyon na kanyang iniwan. Ito ang kanyang walang hanggang “Halik sa Ulan.”

Full video: