Pangarap na Remy Martin sa Gilas Pilipinas: May Pag-asa Pa Ba o Tuluyan Na Itong Maglalaho? NH

Sa bawat pagkakataon na sumasabak ang Gilas Pilipinas sa pandaigdigang entablado, laging may isang pangalan ang muling bumabangon sa mga usap-usapan ng mga netizens at basketball enthusiasts—si Remy Martin. Ang dating standout ng Arizona State at Kansas Jayhawks, na nagpakitang-gilas din sa NBA G-League at Summer League, ay matagal nang tinitingala bilang ang “missing piece” sa backcourt ng ating pambansang koponan. Ngunit sa gitna ng mga matagumpay na kampanya ng Gilas sa ilalim ni Coach Tim Cone, muling nabuhay ang diskurso: Magagawa na kaya ng Samahang Basketbol ng Pilipinas (SBP) ng paraan para maisuot ni Remy ang jersey ng Pilipinas bilang isang lokal?

Ang isyu ni Remy Martin ay hindi lamang tungkol sa talento; ito ay isang masalimuot na laban sa burukrasya ng FIBA. Sa ilalim ng kasalukuyang regulasyon ng International Basketball Federation, ang sinumang player na may dual citizenship ay dapat makakuha ng kanilang passport bago sumapit ang edad na labing-anim upang ituring na “local player.” Dahil sa teknikalidad na ito, si Remy—na proud sa kaniyang Pinoy roots mula sa kaniyang ina—ay itinuturing na “naturalized player” sa mata ng FIBA. Dito nagsisimula ang problema, dahil ang slot para sa naturalized player ay kasalukuyang okupado ng mga higante tulad nina Justin Brownlee at Ange Kouame.

Marami ang nagtatanong, bakit hindi na lang gawan ng paraan ng SBP? Sa katunayan, hindi nagkulang ang ating pambansang pederasyon sa pagsubok. Ayon sa mga ulat at pahayag mula sa loob ng SBP, patuloy ang pakikipag-ugnayan nila sa FIBA upang maghain ng “exception” base sa eligibility rules. Ang argumento ng marami ay simple: Si Remy ay may dugong Pilipino, hindi siya isang dayuhan na binayaran lamang para maglaro. Ngunit ang FIBA ay kilala sa pagiging mahigpit sa kanilang “Hagop Rule,” na naglalayong limitahan ang paglipat-lipat ng mga players sa iba’t ibang bansa.

Sa kabila ng mga hadlang na ito, ang sigla ng mga fans ay hindi humuhupa. Bakit nga ba ganito na lamang ang pananabik natin kay Remy Martin? Una, ang kaniyang istilo ng paglalaro ay swak na swak sa pusong Pinoy. Siya ay mabilis, matapang, at mayroong “clutch gene” na kailangan sa mga dikit na laban. Sa kaniyang panahon sa college basketball sa Amerika, ipinakita niya ang kakayahang mamuno sa loob ng court. Ang kaniyang enerhiya ay nakakahawa, at sa bawat laro niya, lagi niyang iwinagayway ang bandila ng Pilipinas, kahit pa sa maliliit na paraan tulad ng kaniyang mga sapatos o social media posts.

Ang tunay na hamon ngayon para sa SBP ay kung paano nila maipapakita sa FIBA na ang kaso ni Remy ay nararapat sa isang konsiderasyon. May mga bali-balita na ang SBP ay bumubuo ng isang legal team upang mas paigtingin ang kanilang apela. Hindi lamang ito para kay Remy, kundi para na rin sa iba pang Fil-Am at Fil-Foreign players na nagnanais maglingkod sa bayan ngunit nahaharap sa parehong pader ng regulasyon. Kung magtatagumpay ang SBP sa hakbang na ito, hindi lamang si Remy Martin ang makikinabang, kundi ang buong programa ng Gilas Pilipinas sa hinaharap.

Ngunit kailangang maging realistiko ang publiko. Habang wala pang pinal na desisyon, kailangang magtiwala sa kasalukuyang roster na binuo ni Tim Cone. Ang Gilas ngayon ay nakatuon sa chemistry at continuity. Ang pagpasok ng isang bagong player, gaano man ito kagaling, ay nangangailangan ng mahabang proseso ng adjustment. Gayunpaman, ang ideya ng isang Remy Martin na nagpapatakbo ng point guard habang si Justin Brownlee ay nasa wing at si June Mar Fajardo ay nasa ilalim ay isang senaryo na mahirap hindi pangarapin. Ito ay isang “dream team” na may kakayahang tumalo kahit sa mga dambuhala ng Europa o Amerika.

Sa huli, ang usapin kay Remy Martin ay simbolo ng pagmamahal ng mga Pilipino sa basketball. Ipinapakita nito na kahit gaano man kalayo ang narating ng isang manlalaro, ang pagnanais na bumalik at maglingkod sa lupang sinilangan ay laging nananatili. Ang SBP ay nasa krus na daan ngayon—sa pagitan ng pagsunod sa lumang patakaran at ang pagtulak sa mga pagbabagong makatarungan para sa mga dual citizens.

Patuloy tayong magmamasid at maghihintay. Ang boses ng bawat Pilipinong fan ay mahalaga upang maiparating ang mensahe: Ang talento ay dapat bigyan ng pagkakataon, lalo na kung ito ay may pusong nag-aalab para sa bayan. Si Remy Martin ay handa na; ang tanong ay kung kailan magiging handa ang mundo para sa kaniyang pagbabalik-bayan sa basketball court. Habang naghihintay, manatili tayong sumusuporta sa Gilas, dahil sa bawat laban, dala-dala nila ang ating dangal at pangarap. Ang bawat dribol at bawat buslo ay hindi lamang para sa puntos, kundi para sa bandila. At sa gitna ng mga hamon, ang pag-asa ay hindi kailanman naglalaho basta’t tayo ay nananatiling nagkakaisa para sa ating Pambansang Koponan.