NBA Rising Star ng Spurs, Nagpaparamdam na sa Gilas: Ang Bagong Pag-asa ng Basketbolistang Pilipino? NH

Sa gitna ng lumalakas na pwersa ng Gilas Pilipinas sa ilalim ng gabay ng batikang coach na si Tim Cone, isang balita ang biglang naging mitsa ng panibagong pag-asa at matinding excitement para sa bawat Pilipinong mahilig sa basketball. Hindi lamang ito basta balita tungkol sa lokal na liga o ordinaryong recruitment; ito ay tungkol sa isang “Rising Star” mula sa prestihiyosong liga ng NBA—ang San Antonio Spurs—na usap-usapan ngayon dahil sa kanyang mga paramdam na tila nais maglingkod para sa bandila ng Pilipinas. Ang tanong ng marami: Panahon na nga ba para gumawa ng agresibong hakbang ang Samahang Basketbol ng Pilipinas (SBP)?

Ang basketball sa Pilipinas ay higit pa sa isang laro; ito ay kultura, emosyon, at buhay. Para sa ating mga Pinoy, ang panonood ng Gilas ay isang pambansang okasyon na pinagsasama-sama ang bawat pamilya. Kaya naman bawat pagkakataon na magkaroon ng reinforcement mula sa NBA ay laging tinatanggap nang may bukas na bisig at matinding pagsusuri. Ang tinutukoy na manlalaro na kasalukuyang nagpapakaba sa mga social media feeds ay walang iba kundi ang energetic at versatile forward ng Spurs na si Jeremy Sochan.

Ang Husay ni Jeremy Sochan: Bagay ba sa Gilas?

Si Jeremy Sochan ay kilala sa NBA bilang isang “high-motor” player. Siya ay may taas, bilis, at higit sa lahat, isang depensa na kinatatakutan ng mga kalaban. Bagama’t kilala siya bilang kinatawan ng Poland sa mga international competitions, ang kanyang koneksyon at mga kamakailang kilos sa social media ay nagbigay ng espekulasyon kung maaari ba siyang maging bahagi ng pambansang koponan ng Pilipinas sa hinaharap. Sa ilalim ng anumang kapasidad na papayagan ng FIBA rules, ang presensya ni Sochan ay magiging isang malaking upgrade para sa ating roster.

Sa kasaysayan ng ating bansa, nakita natin ang epekto ng mga players na may NBA caliber tulad nina Jordan Clarkson at Kai Sotto. Ang pagpasok ng isang gaya ni Sochan—na kilala sa kanyang rebounding at walang pagod na pagtakbo sa loob ng court—ay magsisilbing malaking dagdag sa depensa ng Gilas na kasalukuyang binubuo ng mga matatangkad at batang manlalaro. Ang kanyang estilo ng paglalaro ay saktong-sakto sa sistema ni Tim Cone na nagbibigay-diin sa disiplina, pasensya, at matinding depensa sa perimeter.

Bakit Ngayon Lang Ito Lumulutang?

Ngunit bakit nga ba ngayon lang ito nagiging mainit na paksa? Sa mga nagdaang interview at social media interactions, hindi nakaligtas sa mapanuring mata ng mga fans ang pagkilala ni Sochan sa kanyang mga ugat at ang respeto niya sa kulturang Pinoy. Ang mga “likes” at simpleng komento sa mga post na may kaugnayan sa Gilas ay sapat na upang mag-alab ang imahinasyon ng mga fans. Bagama’t may mga legal na balakid gaya ng eligibility rules ng FIBA—dahil nakapaglaro na siya para sa Poland—ang pagpaparamdam ng isang aktibong NBA player ay sapat na upang magising ang natutulog na damdamin ng SBP.

Kailangan nating intindihin na sa modernong basketball, ang recruitment ay hindi na lamang nagaganap sa loob ng court; ito ay nagsisimula sa ugnayan, tamang timing, at pagpapakita ng interes. Ang hamon ngayon para sa SBP ay kung paano gagawan ng paraan ang sitwasyong ito. Maraming fans ang nananawagan na sana ay maging pro-active ang ating basketball federation. “Huwag nating hintayin na mawala ang interes,” wika ng isang netizen na tila sumasalamin sa sentimyento ng nakararami.

Ang “Dream Team” ng Kinabukasan

Ang pagbuo ng isang competitive na team para sa susunod na World Cup at Olympics ay nangangailangan ng maagang pagpaplano at malalim na scouting. Kung may pagkakataon na maisama ang isang gaya ni Sochan, kahit man lang sa mga usapan o bilang bahagi ng long-term program, dapat itong sunggaban ng SBP. Hindi maikakaila na ang Gilas Pilipinas ay nasa isang “transition period” kung saan ang layunin ay hindi lang manalo sa Southeast Asia, kundi ang maging lehitimong banta sa world stage.

Isipin mo na lang ang tandem nina June Mar Fajardo sa ilalim, Kai Sotto sa gitna, at isang Jeremy Sochan na bumubuslo at dumedepensa sa labas. Ito ay isang “dream team” na dati ay sa video games lang natin nakikita. Ang presensya ng isang NBA rising star ay hindi lamang magdadala ng talento, kundi magbibigay din ng kumpyansa sa mga lokal na players natin. Ito ay magtutulak sa ating mga lokal na bayani na mas paghusayan pa dahil alam nilang may kakampi silang kayang makipagsabayan sa pinakamagagaling sa mundo.

Higit Pa sa Laro: Ang Pusong Pinoy

Bukod sa talento, ang emosyonal na koneksyon ng mga manlalarong ito sa bansa ang tunay na nagpapanalo sa puso ng mga Pilipino. Nakita natin kay Jordan Clarkson kung paano siya nagpakita ng dedikasyon, kung paano siya lumaban para sa bansa kahit na hindi siya dito lumaki. Ang ganitong uri ng pagmamahal sa watawat ang hinahanap natin, at sa mga paramdam ni Sochan, tila may spark na nagniningas. Ang kailangan na lang ay ang tamang pag-aalaga at maayos na komunikasyon mula sa mga kinauukulan upang hindi masayang ang pagkakataon.

Sa huli, ang pangarap na makita ang Pilipinas na muling nagdodomina sa Asya at nakikipagsabayan sa mundo ay hindi na malayo. Ang bawat tweet, bawat like, at bawat paramdam mula sa mga NBA stars na may dugong Pinoy o pusong Pinoy ay hakbang patungo sa katotohanang iyon. Ang bola ay nasa kamay na ngayon ng SBP. Susunggaban ba nila ang pagkakataon o hahayaan na lang itong lumipas na parang bula?

Ang sambayanang Pilipino ay naghihintay, nagbabantay, at laging handang sumuporta sa oras na ang ating pambansang koponan ay tumuntong muli sa entablado ng mundo. Ang kwentong ito ay hindi lamang tungkol sa isang manlalaro; ito ay tungkol sa ating kolektibong pangarap na makitang muling nagniningning ang watawat ng Pilipinas sa bawat court na kanilang tatapakan. Sa bawat dribol at bawat shoot, nandoon ang ating panalangin na sana, sa susunod na malaking laban, ay kasama na natin ang mga pinakamagagaling na anak ng ating lahi, nasaan man silang panig ng mundo naroroon. Ang pag-asa ay nandiyan, kailangan na lang nating kumilos nang mabilis.