Kasaysayan sa MOA Arena: Gilas Pilipinas Nilunod ang New Zealand; 5 Player Out sa Lineup ni Coach Tim Cone! NH

Sa loob ng maraming taon, tila naging isang matayog na pader ang koponan ng New Zealand para sa Philippine national basketball team. Mula noong 2016, laging bigo ang Gilas Pilipinas na talunin ang tinatawag na “Tall Blacks.” Ngunit nitong Nobyembre 21, 2024, sa harap ng mahigit 11,000 na naghihiyawang mga Pilipino sa SM Mall of Asia Arena, tuluyan nang gumuho ang pader na ito. Sa isang dikit at nakaka-tense na laban, nakuha ng Gilas ang makasaysayang tagumpay, 93-89, para sa FIBA Asia Cup 2025 Qualifiers.

Ngunit sa likod ng matamis na panalo, usap-palaanan ang naging estratehiya ni Head Coach Tim Cone. Marami ang nagulat nang mabatid na limang manlalaro mula sa orihinal na pool ang hindi nakasama sa final 12 na sumabak laban sa mga New Zealanders. Ang mga pagbabagong ito ay nagdulot ng haka-haka sa social media: panahon na nga ba para sa isang malawakang rigodon sa Gilas, at delikado na ba ang posisyon ng mga beteranong matagal nang nagsisilbing haligi ng bansa?

Ang Sakripisyo ng Pool: Sino ang Nawala?

Bago ang laban, inanunsyo ang pinal na 12-man roster na sasabak sa second window ng qualifiers. Bagama’t ang core ng team ay nananatiling buo, may limang pangalan na naging bahagi ng pool o datihang lineup ang hindi nasilayan sa court. Kabilang dito sina AJ Edu at Jamie Malonzo na kapwa nagpapagaling pa mula sa kani-kanilang mga injury. Malaking kawalan ang depensa ni Edu at ang enerhiya ni Malonzo, ngunit kinailangang gumawa ng paraan ni Coach Tim upang mapunan ang kanilang mga pwesto.

Dagdag pa rito, ang naturalized center na si Ange Kouame ay naging reserve lamang dahil isa lamang ang pwedeng gamitin na naturalized player sa FIBA rules, at walang duda na si Justin Brownlee ang pinili para sa krusyal na laban na ito. Ang pagkawala nina Edu at Malonzo ay nagbukas ng pinto para sa mga bagong dugo at pagbabalik ng ilang beterano, ngunit nagbigay din ito ng pressure sa mga natirang player na patunayang karapat-dapat sila sa sistemang itinutulak ng pinaka-matagumpay na coach sa kasaysayan ng PBA.

Ang Pagbangon ng mga Higante: Kai at June Mar

Sa gitna ng mga pagbabago sa lineup, naging sandigan ng bansa ang “Twin Towers” na sina Kai Sotto at June Mar Fajardo. Marami ang nag-alinlangan kung makakalaro si Sotto dahil sa nakaraang concussion protocol na pinagdaanan nito sa Japan B.League, ngunit pinatunayan ng 7-foot-3 center na handa siyang lumaban para sa bayan. Halos makamit ni Kai ang isang triple-double na may 19 points, 10 rebounds, at 7 assists.

Hindi rin nagpahuli ang 8-time PBA MVP na si Fajardo. Sa kabila ng bilis at physicality ng mga manlalaro mula sa New Zealand, nanatiling kalmado at matatag si June Mar sa ilalim ng basket. Ang kanilang kombinasyon ang naging susi upang dominahin ang rebounding department, isang bagay na dati ay laging kinakapos ang Gilas laban sa mga koponang mula sa Oceania.

Justin Brownlee: Ang Pambansang Naturalized Player

Hindi matatapos ang kwento ng panalong ito nang hindi binabanggit si Justin Brownlee. Sa muli, ipinakita ni “JB” kung bakit siya ang paboritong naturalized player ng mga Pilipino. Sa gitna ng huling quarter kung saan humahabol ang New Zealand sa pamamagitan ng kanilang sunod-sunod na three-pointers, nanatiling matatag ang kamay ni Brownlee. Tumapos siya na may 26 points at 11 rebounds, kabilang ang mga krusyal na free throws sa huling 11 segundo ng laban na selyado ang tagumpay ng Pilipinas.

Delikado na ba ang mga Beterano?

Ang tagumpay na ito ay nagbigay ng mensahe: ang sistema ni Tim Cone ay nakabase sa “continuity” at “chemistry,” ngunit hindi ito nangangahulugan na ligtas ang sinuman sa kanilang pwesto. Sa pagpasok ng mga batang talento tulad nina Kevin Quiambao, Carl Tamayo, at Mason Amos, tila nagkakaroon ng bagong timpla ang Gilas.

Ang mga beteranong tulad nina Japeth Aguilar, Scottie Thompson, at Chris Newsome ay kailangan pang lalong magpakitang-gilas dahil sa bilis ng pag-unlad ng mga nakababatang manlalaro. Sa katunayan, si Newsome ang bumanat ng isang napaka-importanteng three-pointer sa huling minuto ng laban na bumasag sa momentum ng New Zealand. Ito ang klase ng “clutch performance” na hinahanap ni Cone—mga manlalarong hindi lamang may talento, kundi may malamig na sikmura sa gitna ng pressure.

Gayunpaman, ang banta ng pagpapalit ay laging nariyan. Ayon sa mga ulat, patuloy ang ebalwasyon ng coaching staff pagkatapos ng bawat window. Kung may mga bagong talento na lilitaw o kung hindi magiging consistent ang mga beterano, hindi malayong magkaroon muli ng mga sorpresang pagkakatanggal sa mga susunod na laban laban sa Hong Kong at sa mismong FIBA Asia Cup sa Saudi Arabia.

Isang Hakbang Patungo sa Tugatog

Ang pagkapanalo laban sa New Zealand ay hindi lamang basta isang panalo sa column ng standing; ito ay isang statement. Ang Pilipinas ay hindi na lamang basta “puso”—tayo na ngayon ay isang koponang may sistema, laki, at sapat na talento upang makipagsabayan sa pinakamagagaling sa mundo.

Habang naghahanda ang koponan para sa kanilang susunod na laban, nananatiling mataas ang moral ng bansa. Ngunit kasabay nito ang paalala na sa ilalim ng pamumuno ni Tim Cone, walang puwang ang pagiging kampante. Ang bawat laro ay isang pagsubok, at ang bawat spot sa Gilas roster ay dapat paghirapan. Sa ngayon, hayaan muna nating namnamin ang tamis ng tagumpay na walong taon nating hinintay.

Magiging sapat kaya ang kasalukuyang lineup para sa FIBA Asia Cup 2025, o makakakita pa tayo ng mas radikal na pagbabago sa mga susunod na buwan? Isa lang ang sigurado: ang Gilas Pilipinas ay nasa tamang landas, at ang buong bansa ay nakasuporta sa kanilang bawat hakbang.