TAKAS O TALINHAGA? APOLLO QUIBOLOY, NAG-ALOK NG P1,000 REWARD PARA HULAAN ANG KANIYANG KINAROROONAN HABANG NAKIKIPAGSAGUTAN SA SENADO

Ang pambihirang sagupaan sa pagitan ng Kapangyarihan ng Estado, na kinakatawan ng Senado, at ang kapangyarihan ng isang relihiyosong lider ay umabot sa rurok nito. Sa gitna ng mataas na tensyon at seryosong mga paratang ng pang-aabuso at human trafficking, si Pastor Apollo Quiboloy, ang kontrobersyal na tagapagtatag ng Kingdom of Jesus Christ (KOJC), ay nagpakita ng isang mapangahas na pagsuway sa imbitasyon ng pamahalaan. Sa halip na humarap at sagutin ang mga akusasyon sa Senate hearing, naglabas siya ng isang talinghaga—isang palaisipan—kasabay ng P1,000 reward, na nag-imbita sa publiko na hulaan ang kaniyang kinaroroonan. Ang nakakagulat na hakbang na ito ay hindi lamang nagdagdag ng dramatikong elemento sa legal at politikal na banggaan, kundi nagbigay rin ng kakaibang pagtatangka na gamitin ang pagtatago bilang isang public spectacle.

Ang Pagtatago na Naging Puzzle: Kuta, Langgam, at Bundok Apo

Sa isang bagong audio clip, inamin ni Quiboloy ang kaniyang pagtatago, na aniya’y dahil sa banta sa kaniyang buhay. Ngunit ang pag-aming ito ay sinundan ng isang hindi pangkaraniwang hamon: magbibigay siya ng P1,000 (isang libong piso) sa sinumang makakahula sa kaniyang pinagkukutaan. Ito ang nilalaman ng kaniyang misteryosong talinghaga: “Ako’y nakakubli… kalayuan dito kuta puro Bato laksa-laksang pula at itim na langgam handang ipagtanggol ako sa mga manglulupig na mga tao kanan o kalahi ko upang aking maitayo… diwa… na Pilipino na naisilang sa paanan ng matayog sa lahat na bundok Apo sulong bayan ko ipaglaban karapatan sa manlulupig di ka pasisiil ang mamatay ng dahil SAO” [00:07:20 – 00:08:12].

Ang paggamit ng mga simbolismo ay agad na nag-udyok ng matinding spekulasyon. Ang “kuta puro Bato” at ang pagbanggit sa “Bundok Apo,” ang pinakamataas na bundok sa Pilipinas na matatagpuan sa Mindanao—ang rehiyon kung saan matatagpuan ang Davao at ang pinagmulan ng KOJC—ay nagpapahiwatig ng isang pisikal na pagtatago sa matibay na teritoryong tinatawag niyang sarili. Ang “laksa-laksang pula at itim na langgam” ay maaaring tumukoy sa kaniyang mga tapat na tagasunod o sa mga indibidwal na handang ipagtanggol siya, isang retorikang nagpapakita ng isang hukbo na nakahanay laban sa “mga manglulupig.” Ang pang-aakit ng P1,000 reward ay nagiging isang mapanlinlang na distraksyon, inililipat ang pokus ng publiko mula sa bigat ng mga akusasyon tungo sa isang game of hide-and-seek—isang matinding paghamon sa awtoridad ng Senado.

Ang Matapang na Paninindigan ng Senado Laban sa Pagsuway

Ang pagsuway ni Quiboloy sa subpoena, na tinawag niyang “bogus hearing” at “pambababoy” sa kaniyang reputasyon [00:30, 01:30], ay nakasalubong ng nag-aalab na tugon mula kay Senadora Risa Hontiveros. Sa pagdinig, mariin niyang sinagot ang akusasyon ni Quiboloy na nilalabag ng Senado ang korte at batas. Nagbigay-diin si Hontiveros na ang Senado ay may kapangyarihang obligahin ang sinuman na dumalo sa pagdinig, anuman ang koneksyon nito sa “makapangyarihang tao sa lipunan” [01:11].

“His constitutional rights like all Witnesses are respected,” pahayag ni Hontiveros [01:59]. Ngunit nagbabala siya: “pero hindi siya mataas pa sa presidente sa Senado at sa batas” [01:59]. Binanggit niya na maging ang mga opisyal ng gobyerno, mambabatas, at maging ang mga dating presidente ay sumusunod sa sapina ng Senado at dumadalo bilang testigo [01:40]. Para kay Hontiveros, ang pagtanggi ni Quiboloy na humarap ay walang karapatan, at ang kaniyang pagpapadala lamang ng audio clip habang nagtatago ay isang insulto sa lehitimong proseso.

Ang isyu ay naging mas personal at emosyonal nang ipahayag ni Hontiveros ang kaniyang tapat na pangako: “hindi po ako mangingiming tumindig laban sa mga nananakit sa kapwa lalaki babae bata at kahit kadugo gaya ng hindi nangingimi ang senado na magsalita laban sa mga mapanakit mapangabuso at tiwali” [00:02:11 – 00:02:24]. Ang pahayag na ito ay nagpalalim sa emosyonal na hukay ng usapin, na inilalabas ang labanan sa pulitika at dinadala ito sa moralidad at pagtatanggol sa mga inaapi.

Ang Diplomasya at Awa ni Senador Imee Marcos

Ang sagupaan ay naging mas kumplikado dahil sa pagpasok ng isang tinig na nagdadala ng diplomasya at pag-unawa: si Senador Imee Marcos. Inamin ni Marcos na labis siyang nalulungkot sa mga alegasyon laban kay Quiboloy at sa Sunshine Media Network International (SMNI) [02:59]. Sa isang pagbubunyag na nagbigay liwanag sa posisyon ng Palasyo, isiniwalat niya na si Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. mismo ang nagpayo kay Pastor Quiboloy na “sana humarap na sa Senate at house hearing to give his side doon sa mga allegation laban sa kanya” [00:03:07 – 00:03:16].

Ngunit habang kinikilala niya ang “fundamental power” ng Kongreso na mag-isyu ng sapina [03:38], mariing ipinunto ni Senador Marcos ang pangangailangan na bigyan si Quiboloy ng “substantive and procedural due process” at ang “karapatan against self-incrimination” [03:48].

Ang pinaka-emosyonal na bahagi ng kaniyang pahayag ay ang pag-unawa sa posibleng pinagmulan ng pagtatago at pag-atake ni Quiboloy laban sa administrasyon. “Alam mo kasi talaga namang tumulong sila sa lahat ng ah ginagawa ng administrasyon para mapanalo yung administrasyon pagkatapos may ganito yung may well allegedly pangaapi kaya in a way naintindihan ko nalulungkot ako pero naintindihan ko kung bakit si… sila nagsasalita ng ganyan” [00:04:30 – 00:04:59]. Ang pahayag na ito ay nagbigay-daan sa naratibo na maaaring hindi lamang legal ang isyu, kundi isang politikal na pagtataksil—o di kaya’y isang pakiramdam ng “pangaapi”—na nag-ugat sa nakaraan nitong malaking suporta sa mga Marcos at Duterte. Ang pagbanggit sa “allegedly pangaapi” ay nagbigay ng bigat sa ideya na ang pagtatago ni Quiboloy ay hindi lamang pag-iwas sa legal na pananagutan, kundi isang stand laban sa kaniyang itinuturing na kawalang-katarungan.

Ang Pagtatanggol sa ‘Appointed Son of God’ Doctrine

Sa kabilang banda, ginamit ni Quiboloy ang audio clip hindi lamang para maglabas ng palaisipan, kundi para ipagtanggol din ang kaniyang pinakapundamental na titulo: ang “Appointed Son of God.” Ang kaniyang paliwanag ay isang malawakang pagtatangka na gawing unibersal ang titulo, na aniya’y hindi naiintindihan ng marami.

“Alam po ninyo tayong lahat mga appointed sons of God in General son of god po tayong lahat,” pagpaliwanag niya [00:09:19 – 00:09:29]. Para sa kaniya, ang sinumang tao na may “dakilang layunin” mula sa Diyos, at tumutulong sa kaniyang kapwa tao at nagpapakita ng “love your Neighbor as yourself,” ay isang Appointed Son of God sa kaniyang sariling field [09:39].

Ibinigay niya bilang halimbawa ang mga doktor na tumutulong nang pro bono [10:41], mga abogado na gumagawa ng pro bono [11:09], at maging ang mga tagapagbalita na nagbibigay-liwanag sa publiko [10:08]. Sa isang mapanlikhang hakbang, isinama niya ang mga susing politikal na personalidad sa kaniyang teolohiya: sina dating Pangulong Rodrigo Duterte [12:49] at maging ang kasalukuyang Pangulo [13:08] ay tinawag niyang Appointed Sons of God sa kani-kanilang panahon ng pagkapangulo.

“Ako po appointed Son of God ako sa field ko ngayon… para ipahayag ko ang mensahe ko sa buong sanlibutan at ah ako naatasang mapait Ao ang kanyang kaharian dito sa lupa,” paliwanag ni Quiboloy, na inilalagay ang kaniyang sarili sa pinakamataas na antas ng appointment [00:11:36 – 00:11:57].

Kasabay nito, binalangkas din niya ang kabilang dulo ng spektrum: ang mga “appointed son of the devil”—kabilang ang mga drug lord, kidnapper, at miyembro ng NPA—na gumagawa ng kasamaan, na “to steal, to kill and to destroy” [00:14:24 – 00:15:46]. Ang buong paliwanag na ito ay nagsilbing isang paraan upang baliktarin ang negatibong narrative laban sa kaniyang titulo, ginagamit ang teolohiya upang bigyan ng pagkakakilanlan at pagpapahalaga ang kaniyang mga allies at mga tagasuporta.

Ang Kritikal na Hamon sa Batas at Kapangyarihan

Sa dulo ng lahat, ang krisis na ito ay hindi lamang tungkol sa personal na kredibilidad ni Quiboloy o sa validity ng kaniyang titulo. Ito ay isang kritikal na pagsubok sa sistema ng batas at checks-and-balances sa Pilipinas. Ang Senado, sa pangunguna ni Hontiveros, ay matatag na ipinaglalaban ang kapangyarihan nito na itawag ang sinuman—gaano man sila makapangyarihan—upang magbigay-linaw sa mga seryosong akusasyon.

Sa kabilang panig, ipinaglalaban ni Quiboloy at ng mga tagasuporta niya, tulad ni Senador Marcos, ang mga constitutional rights ng isang indibidwal, partikular ang due process at right against self-incrimination. Ang P1,000 puzzle ay isang kakaibang posturing na nagpapakita ng isang lider na hindi lamang lumalaban sa legal na proseso, kundi ipinaglalaruan ito. Habang ang bansa ay naghihintay kung saan magtatapos ang labanan na ito—sa isang mapayapang pagresolba, ayon sa pagnanais ni Senador Marcos [05:11], o sa isang contempt of Senate—ang isyu ay nagpapakita ng malalim na rift sa loob ng politikal at relihiyosong tanawin ng bansa. Ang tanging sigurado: patuloy na naghihintay ang Senado sa panig ni Pastor Quiboloy, at ang hiwaga kung nasaan siya—sa kuta puro bato man o sa isang simpleng pagtatago—ay nananatiling isang puzzle na hindi lamang nagkakahalaga ng isang libong piso, kundi ng buong kredibilidad ng estado. (1,110 words)

Full video: