Sa Ilalim ng Pekeng Diyos: Ang Kuwento ng 13-anyos na Ikinulong at Pinilit na Makipagtalik sa Sentro ng Senate Hearing

Noong bumulalas ang galit sa mga bulwagan ng Senado, at narinig ang pag-iyak at pakiusap ng isang bata, nanatili ang tanong: Gaano kalalim ang kakayahan ng isang tao na gumawa ng kasamaan sa pangalan ng pananampalataya?

Ito ang nakagigimbal na tanawin na bumalot sa isinagawang pagdinig ng Senado, kung saan ang sentro ng usapin ay ang di-umano’y mapanlinlang na gawain at pang-aabuso sa mga menor de edad sa loob ng Samahang Batang Senyor Santo Niño Incorporated (SBSI), na kilala rin bilang ‘Kapihan’ sa Surigao. Sa gitna ng pagdinig, hindi nakapagtimpi at sumabog sa matinding galit si Senator Ronald “Bato” de la Rosa, habang naglalahad ng kanyang salaysay ang isang 15-anyos na batang dalagita, na tinawag sa pangalang Alias Chloe.

Ang kanyang kuwento ay isang bangungot na hango sa katotohanan: sapilitang pagpapakasal, panggigipit na makipagtalik, at ang pagyurak sa karapatan ng isang bata na mamuhay at makapag-aral nang normal. Ang lahat ng ito, ayon sa kanilang paniniwala, ay “kalooban ng Diyos”—ang kanilang lider na si Senor Agila.

Ang Pilitang Kasal sa Edad na 13

Nagsimula ang trahedya ni Chloe hindi sa pilitang pakikipagtalik, kundi sa pilitang pagpapakasal. Ayon sa kanyang matapang na testimonya, noong 13 anyos pa lamang siya, ipinares na siya sa isang 21-anyos na lalaki [01:59]. Ito ay lubos na labag sa kanyang kalooban, lalo pa’t ang tanging hangad niya sa panahong iyon ay ang makapagtapos ng kanyang pag-aaral [02:15].

Hinimok niya ang kanyang mga magulang na hayaan siyang makipaghiwalay, ngunit ang tugon ng kanyang ina ay isang matalim na balaraw ng pagpapasakop: Kailangan niya lamang sundin ang utos, sapagkat iyon daw ang “kalooban ng kanilang Diyos” [02:21]. Sa loob ng Kapihan, naniwala silang si Senor Agila ang kanilang Diyos, at ang sinumang sumuway ay hindi na makakapaghiwalay kundi sa pamamagitan na lamang ng kamatayan [02:29]. Sa ganitong klase ng kapaligiran, kung saan mas matimbang ang salita ng isang lider kaysa sa sariling kaligtasan ng anak, napilitan si Chloe na ikubli ang kanyang sariling pangarap at sumunod sa mapanlinlang na tadhana.

Sa katunayan, hindi nag-iisa si Chloe. Ibinulgar pa sa pagdinig ang iba pang menor de edad na umano’y sapilitang ikinasal, tulad ng mga apo ng isang Mamerto Galan [12:48], na nagpapatunay na ang child marriage ay isang sistematiko at normal na gawain sa loob ng kulto. Ang pagbaluktot sa moralidad ay naging isang relihiyosong obligasyon.

Ikinulong at Pinilit: Ang Kwarto ng Panggigipit

Ang pinakamatinding bahagi ng salaysay ni Chloe, at ang nag-udyok sa matinding reaksyon ng mga Senador, ay ang pagdedetalye niya sa insidente ng panggigipit na makipagtalik.

Isang araw, inutusan daw ni Janet Ahok [00:27], isa sa mga miyembro na tila may awtoridad sa Kapihan, ang isang menor de edad na kasamahan ni Chloe na ipasok silang dalawa sa isang kwarto [01:39]. Sa halip na maghanda o maglinis tulad ng inaasahan, natagpuan ni Chloe ang kanyang sarili sa isang silid kasama ang lalaking pinagpares sa kanya. At doon, sinabi ang nakakakilabot na ultimatum: “Hindi lalabas kapag hindi daw magkaka-sex,” at “hindi daw ako makukuha” [00:48].

Sa loob ng Kapihan, tinanong pa raw siya ng kanyang mga magulang kung nagsiping na sila ng lalaki [02:51]. Ito ay nagpapakita na ang buong komunidad ay nagtutulak at nagpapalakas sa ideya na ang mga batang tulad ni Chloe ay kailangan nang magkaroon ng sekswal na relasyon.

Nang ikinulong sila sa kwarto [02:58], labis ang takot ni Chloe. “Umiyak daw siya noon dahil akala daw niya ay gagahasain siya,” ang kanyang pagtatapat [03:00]. Sa kabutihang-palad, hindi siya ginalaw ng lalaki. Ngunit ang karanasan ay nag-iwan ng matinding trauma—isang 15-anyos na bata na napilitang umiyak, nakikipaglaban sa takot na gahasain siya ng taong sinasabing kanyang ‘asawa.’ Ang lalaki, na tila naapektuhan din, ay umiyak din at nagtanong kung ano ang kanyang nagawang mali [03:07]. Ipinaliwanag ni Chloe, sa gitna ng kanyang mga luha, na hindi pa siya handa at gusto niyang makatapos muna ng pag-aaral [03:14].

Ang pangyayaring ito ang nagsilbing mitsa para tuluyan siyang bumaba at umalis sa Kapihan noong Hunyo 2022 [01:47]. Ito ang nagbukas sa kanyang mga mata na ang “kalooban ng Diyos” na ipinangangalandakan sa kanya ay isa palang serye ng pang-aabuso at panggigipit sa murang edad.

Ang Pagsabog ng Galit at ang Pagtanggi

Sa harap ng matinding salaysay ni Chloe, na kasalukuyan nang nasa kustodiya at proteksyon ng DSWD Caraga [03:59], hindi na napigilan ni Senator Bato de la Rosa ang kanyang emosyon. Pinasigaw niya si Janet Ahok, ang babaeng umamin na nagpilit kay Chloe [09:00].

“Babae ka ‘ba?” ang pasigaw na tanong ni Senador Bato [09:00]. “Tingnan mo ito, 13 years old, pinipilit mong makuha!” [09:06]. Nang itanggi ni Janet Ahok ang mga alegasyon at sinabing hindi totoo ang kuwento ni Chloe [09:10], mas lalong nag-apoy ang galit ng Senador.

Ang talumpati ni Senador Bato ay umikot sa tema ng empatiya at moralidad. Tinanong niya si Janet Ahok, na may anak din, kung ano ang mararamdaman niya kung ang kanyang 10-anyos na anak na babae ay piliting ikasal at i-sex nang maaga [11:10]. Ang sagot ni Janet na “Hindi okay sa akin” [11:43] ay mabilis na sinundan ng, “pero sa ibang bata, okay ka?”

Ngunit ang pinakanakakagulat ay ang pagtatanggol ng mga miyembro ng kulto sa kanilang mga gawain. Sa halip na magpakita ng pagsisisi, ginamit pa nila ang mga kaso ng ibang menor de edad sa loob ng grupo—tulad ng mga apo ni Mamerto Galan—na nagpakasal at nagkaanak sa murang edad [13:28], upang gawing normal ang abnormal na sitwasyon.

“You are making the abnormalities to become to be accepted as normal by the children in your community,” ang matinding akusasyon ni Senador Bato [18:28]. Ang serye ng pagtanggi at pagdadahilan, lalo na nang tanungin ang isang miyembro kung alam ba niyang may pilitang pagpapakasal [17:36], ay nagpatunay sa kawalang-hiyaan at kalupitan ng sistema sa loob ng Kapihan.

Ang Walang-Pakialam na ‘Diyos’

Ang huling bahagi ng pagdinig ay nakatuon kay Senor Agila, ang lider na nagpakilalang reincarnation ng Santo Niño [21:48]. Siya ang pigura na ginamit upang pilitin si Chloe na sumunod sa child marriage at panggigipit.

Ngunit nang direkta siyang tanungin ni Senator Risa Hontiveros tungkol sa pinagdaanan ni Chloe, lalo na’t nasa kustodiya na ng DSWD ang bata, ang tugon niya ay napakalamig at walang-malasakit: “Wala akong alam niyan, senador” [21:48].

Binatikos ito ni Senador Hontiveros. Ang isang nagpapakilalang reincarnation ng Santo Niño at Diyos ay dapat daw na may malasakit at kaalaman sa pinagdaanan ng isang bata sa kanyang komunidad [21:58]. Ang pagtanggi ni Senor Agila ay nagbigay-diin sa paniniwala na ang kanyang kapangyarihan ay huwad, at ginagamit lamang niya ang pananampalataya upang magtago sa likod ng kasamaan at pang-aabuso.

Ang Laban para sa Kinabukasan

Sa huling bahagi ng kanyang testimonya, nagbigay ng isang makabagbag-damdaming apela si Chloe. Nagmakaawa siya sa kanyang mga magulang at kapatid na sana ay bumaba na [03:23] at umalis na sa Kapihan. Ayaw niyang maranasan ng kanyang mga nakababatang kapatid ang kanyang naging karanasan—ang takot, ang pilitan, at ang pagkawala ng pag-asa.

“Gusto daw niyang makatapos rin sila ng pag-aaral at gusto daw niyang makasama sila, pero hindi sa Kapihan,” ang kanyang taos-pusong pakiusap [03:37].

Ang salaysay ni Chloe ay hindi lamang isang simpleng ulat ng pang-aabuso; ito ay isang panawagan para sa hustisya, isang laban para sa karapatan ng isang bata na maging bata. Sa tulong ng DSWD at ng Senado, ang kanyang tinig ay narinig. Ngunit ang laban upang tuluyang maibalik ang kabataan, pag-asa, at kinabukasan ng mga bata sa ilalim ng mapanlinlang na kulto ng SBSI/Kapihan ay nagsisimula pa lamang. Kailangan ng matinding aksyon upang ang mga abnormality na tinanggap bilang normal ay tuluyang mabuwag, at ang mga bata ay makapag-aral, makapangarap, at mamuhay nang walang takot at panggigipit. Ang kuwento ni Chloe ay isang testament sa kanyang tapang, at isang hiyaw para sa pagbabago.

Full video: