Sa Gitna ng Krisis: Isang Opisyal ng DPWH, Lumuhod at Umiyak, Inilahad ang Impiyerno ng Katiwalian sa Senado

Sa isang tagpo na bumabalot sa Senado ng Pilipinas ng pagkabigla at matinding pagkadismaya, isinulat ang isa sa pinakamadrama at pinakamasalimuot na kabanata sa imbestigasyon ng Blue Ribbon Committee. Noong Setyembre 25, 2025, sa unang pagkakataon, humarap si dating Department of Public Works and Highways (DPWH) Undersecretary Roberto “Robert” Bernardo—ang itinuturong point man sa likod ng malawakang anomaliya sa multi-bilyong pisong flood control projects—at naghatid ng isang kumpirmasyon na nagpapakita ng kalawakan ng katiwalian sa loob ng pamahalaan.

Hindi nagtagal ang paghihintay ng publiko. Sa pagpasok ni Bernardo, agad niyang inamin ang kanyang malaking pagkakamali at ang kanyang hindi matatawarang pagkakasangkot sa iskema. Walang pag-aalinlangan, binitawan niya ang mga salitang humihingi ng paumanhin, hindi lamang sa Diyos at sa bansa, kundi maging sa kanyang pamilya at sa lahat ng mga kababayan na kanyang nabigo. “Ako po ay hindi naging matatag at tapat sa pagpapatupad ng tungkulin na ipinagkatiwala sa akin ng ating pamahalaan at sambayanan… Nakagawa po ako ng pagkakamali at pinahintulutan ko po ang aking sarili na maging kasangkapan sa pagpapatupad ng isang masamang gawain,” emosyonal niyang saad [04:35]. Ang kanyang pag-amin ay hindi lamang isang simpleng pagpapatunay; ito ay isang pambansang pagbabalik-tanaw sa lalim ng balon ng katiwalian.

Pangamba at Proteksiyon: Ang Listahan ng mga Sangkot

Ang testimonya ni Bernardo ay nagbigay-diin sa matinding panganib na kanyang kinakaharap. Bilang paghahanda sa highly sensitive nature ng kanyang mga ibubunyag, agad siyang nag-aplay sa Department of Justice (DOJ) para sa saklaw ng Witness Protection Security and Benefit Act (RA 6981) [06:04]. Ang kanyang paghiling ay tanda ng bigat ng mga pangalang kanyang pinangalanan.

Sa kanyang sinumpaang salaysay, o sworn affidavit, ibinunyag ni Bernardo ang isang network ng katiwalian na sangkot, hindi lang sa kanyang dating ahensya, kundi maging sa mismong mga bulwagan ng Kongreso. Kabilang sa mga inakusahan niyang sangkot sa iregularidad ay apat na senador at isang kongresista, na aniya’y seryosong nagpapahina sa tiwala ng publiko at posibleng nagdudulot ng political instability [07:08]. Ang nasabing affidavit ayon kay Bernardo, ay batay sa kanyang personal knowledge at direct interactions sa mga personalidad na sangkot, isang pahayag na nagbigay bigat sa kanyang testimonya.

Ang P160 Milyong Hamon: Ang Akusasyon kay Senador Escudero

Ang pinaka-nakagugulat na bahagi ng pagbubunyag ni Bernardo ay ang direktang pagturo kay Senador Francis “Chiz” Escudero. Idiniin ni Bernardo na si Senador Escudero umano ay nagmisyon, o nagtulak, ng mga kuwestiyonableng flood control projects sa Valenzuela City at Marinduque [02:33].

Ang eskema, ayon sa dating Undersecretary, ay simple at nakagugulat: 20% na kickback mula sa budget insertion. Sa isang prangka at detalyadong pahayag, inamin ni Bernardo na siya mismo ang naghatid ng bahagi ng komisyon. “I delivered 20% of approximately Php800 million or about Php160 million to Menard Ngo which was meant for Senator Escudero,” nakasaad sa kanyang testimonya [02:58]. Si Menard Ngo ay itinuro bilang malapit na kaibigan at campaign contributor umano ni Escudero. Ang halagang P160 milyon ay tumatagos sa isip ng bawat Pilipino—isang napakalaking halaga na nagpapakita kung gaano kalaki ang nawawala sa kaban ng bayan at kung gaano kabilis ang pagdami ng yaman ng iilan habang ang bansa ay patuloy na nalulubog sa baha at kahirapan.

Ang Iba pang mga Mambabatas: Revilla at Binay

Hindi lamang si Senador Escudero ang pinangalanan. Ang sistemikong korapsyon ay sumasaklaw pa sa iba pang matataas na opisyal.

Para kay Senador Ramon “Bong” Revilla, isiniwalat ni Bernardo na noong 2024, nagkita sila at inilatag ni Bernardo ang isang listahan ng mga proyekto mula kay Engr. Henry Alcantara. Hiningi umano ni Revilla ang isang commitment na inirekomenda ni Bernardo—25% ng kabuuang halaga ng mga proyekto. Ito ay nagkakahalaga ng humigit-kumulang P125 milyon. Ang malaking halagang ito, ayon sa testimonya, ay kinolekta ni Engineer Alcantara at dinala kay Bernardo, na siya namang nag-deliver sa bahay ni Senador Revilla sa Cavite [20:03].

Para naman kay Senador Nancy Binay, isang staff na nagngangalang Carl Villa, na tinawag na trusted confident ni Binay, ang tumawag kay Bernardo noong 2024 upang humingi ng 15% commitment para sa mga proyekto [01:02:12]. Ang halagang ito ay tinatayang P37 milyon, na kinolekta rin ni Engr. Alcantara at dinala kay Bernardo, na siya namang nag-deliver sa bahay ni Senador Binay sa Quezon City [02:12:00].

Ang mga detalyeng ito—ang mga porsyento, ang mga tiyak na halaga, at ang personal delivery ng cash sa bahay ng mga mambabatas—ay nagbigay ng kulay sa kung paano gumagana ang operasyon ng ghost projects at kickbacks sa DPWH, na nagpapawalang-saysay sa tiwala ng publiko.

Ang Logistik ng Suhol: Mga Maleta ng Pera at ang 30% na Proyekto

Upang kumpirmahin ang mga detalye sa operasyon, humarap din ang isa pang pangunahing saksing si Engr. Henry Alcantara, dating District Engineer. Ang kanyang testimonya, kasama ang dalawa niyang driver na sina Andre Balatbat at Christian Santiago, ay nagbigay-liwanag sa logistik ng malakihang paghahatid ng salapi.

Kinumpirma ni Alcantara na siya ang nagpe-prepare ng mga komisyon [31:33]. Ayon sa mga driver, minsan, umaabot sa anim hanggang walong maleta ng pera ang kanilang dinadala, na ang bawat isa ay may laman na tinatayang P30 hanggang P40 milyon [37:17]. Direkta nilang kinumpirma ang paghahatid sa bahay ni Congressman Zaldico sa Valle Verde [37:41]. Kinumpirma rin ni Alcantara na ang mga palitan at paglilipat ng cash sa isang sasakyan sa Fairview ay para kay Yusek Bernardo [42:34].

Sa gitna ng mga kumpirmasyon, may lumabas na nakababahalang discrepancy sa pagitan ng testimonya ni Bernardo at Alcantara. Habang sinabi ni Bernardo na 15% lang ang ibinigay kay Usek Olivar, iginiit naman ni Alcantara na 25% ang kanyang inihanda, na nagpapahiwatig ng 10% discrepancy o P2 milyong nawawala sa commitment na posibleng napunta sa pagitan ng mga opisyal ng DPWH [01:04:49]. Ang salungatan na ito ay nagpapakita na pati sa loob ng sindikato, mayroon umanong ‘kaliwaan’ at ‘dayaan,’ lalo pang nagpapakita ng kawalan ng moralidad sa sistema.

Ngunit ang pinaka-nakakagulat na pahayag, na nagbigay ng emotional climax sa pagdinig, ay ang pagbubunyag sa matinding percentage na nawawala sa pondo. Sa tanong kung magkano na lang ang natitira para sa aktuwal na proyekto, kumpirmado ni Alcantara at ng kanyang mga kasamahan na ang porsyento ng komisyon, kasama ang parking fees (5% sa representative ng distrito kung hindi nila proyekto), taxes, at iba pang commitment, ay umaabot sa 65% hanggang 70% [01:06:14].

Ang nakagugulat na katotohanan ay: tanging 30% hanggang 35% na lamang ng pondo ang natitira para sa konstruksiyon ng mga proyekto! [01:06:14].

Isipin: Sa bawat P100 na inilaan ng gobyerno para sa ating proteksiyon sa baha, P65 hanggang P70 ay diumano’y napupunta sa bulsa ng mga tiwaling opisyal, habang P30 lang ang aktuwal na ginagamit sa trabaho. Hindi na nakapagtataka kung bakit ang ating mga flood control projects ay hindi gumagana, ang ating mga kalye ay madaling masira, at ang ating mga kababayan ay patuloy na nagdurusa sa tuwing may baha. Ang bilyon-bilyong pondo ay nagiging baha ng korapsyon, na nagpapalubog sa kinabukasan ng ating bansa.

Sagasa at Manipulasyon: Ang Kapangyarihan ng mga Tiwali

Bukod sa kickbacks, inilahad din ni Alcantara ang kapangyarihan ng mga opisyal ng DPWH at kongresista na manipulahin ang mga proyekto. Ayon kay Alcantara, inutusan siya ni Congressman Zaldico na maghanap ng ibang distrito (tulad ng Tarlac, Pampanga, at Bulacan Second DEO) upang doon ilagay ang mga proyekto, dahil sobra na raw ang pondo sa Bulacan [54:05]. Ito ang Sagasa o Parking scheme—paglalagay ng pondo sa ibang distrito nang walang kaalaman o pahintulot ng lokal na kongresista [55:43], ngunit may parking fee na 5% para sa local representative [52:08].

Mas nakababahala pa, kinumpirma ni Alcantara na may mga pagkakataon na ang mga lehitimong request ng mga mambabatas, tulad ng school buildings at multi-purpose buildings (na ang isa ay mula umano kay Senador Joel), ay pinalitan at ginawang flood control projects ng Central Office at ni Bernardo dahil sa mas malaking kickback na maaaring makuha sa huli [58:19]. Ipinapakita nito na ang prayoridad ay hindi ang pangangailangan ng bayan, kundi ang kita ng mga tiwali.

Hustisya at Pananagutan

Ang testimonya ni Roberto Bernardo at ang mga kumpirmasyon ng iba pang saksi ay nagbigay ng isang malinaw na larawan ng isang organized crime syndicate na nagkukubli sa loob ng gobyerno [01:02:21]. Ito ay isang wake-up call sa bawat Pilipino. Ang krisis na ito ay hindi lamang tungkol sa pera; ito ay tungkol sa national security at sa kahinaan ng ating demokrasya.

Habang hinihiling ng DOJ ang agarang pag-turnover ni Bernardo para sa evaluation sa WPP, ang publiko ay nananawagan ng mabilis at matuwid na proseso [02:22:17]. Ang mga pangalan na binanggit ay hindi dapat maging ligtas sa batas. Ang bawat sentimo na ninakaw ay dugo at pawis ng taumbayan. Kailangan nating panagutin ang bawat opisyal, mula sa pinakamataas hanggang sa pinakamababa, na sangkot sa iskema. Ang katotohanan ay lumabas na—ngayon, ang hamon ay sa ating sistema ng hustisya: makamit ba ang nararapat na accountability para sa bilyon-bilyong pisong katiwalian na nagpapalubog sa ating bansa? Ang bawat Pilipino ay naghihintay.

Full video: