Ang Pagkagulo sa Viral na Kuwento: Sino ang Nagsasabi ng Totoo sa Isyu ng Sampaguita Vendor at ang Duda ng ‘Sindikato’?

Ang Pilipinas ay mabilis na tumugon sa mga kuwentong pumupukaw ng damdamin. Sa panahon ng social media, isang viral na video ang sapat upang pukawin ang kolektibong awa, galit, at pagkakaisa ng bayan. Ito ang eksaktong nangyari sa insidente na kinasangkutan ng isang sampaguita vendor, na kilala lamang bilang “Alias Marie,” at isang security guard sa labas ng isang malaking mall sa Mandaluyong City. Ang video, na nagpapakita ng marahas na pagpapaalis sa nagtitinda, ay agad na kumalat at nagdulot ng matinding simpatya para kay Marie, na sa simula ay inakala ng marami na isa lamang menor de edad at mahirap na estudyante.

Ngunit ang madamdaming kuwento ng biktima ay biglang nabalutan ng malaking pagdududa. Habang tumitindi ang imbestigasyon ng mga awtoridad, lumabas ang mga salungat na pahayag, na nagbigay ng hinala na baka ang likod ng viral na insidente ay mas kumplikado at, posibleng, may bahid ng panlilinlang. Ang tanong ngayon ay hindi na lamang tungkol sa kawalang-hiyaan ng guwardiya, kundi sa mismong pagkatao ng vendor: Sino ba talaga si Alias Marie, at bakit nagkasalungat ang pahayag ng pulisya at ng kanyang sariling mga magulang?

Ang Simpatya na Nagbunga ng P200,000

Nagsimula ang lahat sa isang footage na nagpakita kung paanong puwersahang pinaalis ng isang security guard si Marie, na noon ay nagtitinda ng sampaguita sa paligid ng SM Megamall sa EDSA, Mandaluyong. Dahil sa pagiging matinding viral nito, umabot ang sitwasyon sa atensiyon ng Department of Social Welfare and Development (DSWD) at iba pang mga ahensiya ng gobyerno.

Ang Mandaluyong City Police Chief, si Colonel Mary Grace Madayag, ay nagbigay ng unang update batay sa kanilang imbestigasyon. Ayon kay Madayag, totoo raw na estudyante si Marie, isang scholar pa nga sa isang pribadong institusyon [00:33]. Sa pahayag ng pulisya, sinabi na ang 18-taong gulang na dalaga ay nagsusumikap lamang upang madagdagan ang kanyang mga pangangailangan sa pag-aaral, lalo pa’t diumano ay nawalan sila ng bahay dahil sa demolition [00:42]. Ang mga detalye at emosyonal na salik na ito—estudyante, scholar, 18-anyos, at nawalan ng tirahan—ay lalong nagpatindi sa awa at galit ng publiko laban sa guwardiya at sa sistema.

Hindi nagtagal, umaksyon ang DSWD, at bilang tulong at pagsuporta, nagkaloob sila ng humigit-kumulang P200,000 na halaga ng tulong sa pamilya ni Marie, partikular na umano para pambayad sa matrikula niya [02:03]. Ang agarang pagtugon na ito ay nagbigay-diin sa kapangyarihan ng social media na makapagpabago ng buhay sa loob lamang ng ilang araw.

Ang Pagkakabunyag ng Kaso at ang Tali-taling Kuwento

Doon na nagsimulang magbago ang ihip ng hangin.

Matapos ang pahayag ng pulisya, lumabas naman ang mga magulang ni Alias Marie upang magbigay ng sarili nilang panig. Sa panayam sa kanila, laking gulat ng lahat nang bigla silang nagbigay ng impormasyon na sumasalungat sa inilabas na detalye ng Mandaluyong Police. Ayon sa mga magulang, si Marie ay hindi raw 18-anyos, kundi 22 taong gulang na, at isang estudyante ng Medical Technology [01:04].

Ang pagkakaiba sa edad—apat na taon—ay hindi isang maliit na detalye. Ang pagpapanggap na mas bata, lalo na’t kaugnay sa isang insidenteng nagbunsod ng malawakang simpatya, ay agad nagdulot ng pagdududa. Ngunit hindi lamang iyon ang nagkakalabuan. Sa viral na video, kitang-kita na suot ni Marie ang isang uniform na malinaw na pang-high school [02:10]. Isang college student ng MedTech, pero pang-high school na damit ang suot habang nagtitinda?

Nagbigay ng paliwanag ang DSWD Assistant Secretary na si Irene Dumlao. Ayon sa kanya, dahil nga raw sa matinding kahirapan, kung ano na lamang ang available na uniform ay iyon na ang ginagamit [02:27]. Habang tila isang reasonable na paglilinaw, hindi maiiwasang magtanong ang mga tao: Bakit kinailangang magsuot ng high school uniform kung college student na? Ang paggamit ba ng uniform na hindi tugma sa totoong antas ng pag-aaral ay sinasadya upang mas lalo pang pukawin ang awa at makamit ang mas madaling tulong? Ang tanong na ito ang lalong nagpalala sa hinala ng misrepresentation [02:34].

Ang Pag-atras at ang Hinala ng Sindikato

Lalo pang nag-alala ang publiko at mga awtoridad nang magbigay ng pahayag ang ina ni Marie. Sa kabila ng matinding galit at sakit na naramdaman niya sa ginawa ng security guard [01:31], nagpasya ang ina na hindi na magsasampa ng reklamo.

Ang kanyang dahilan ay tila kaawa-awa at maka-Diyos: “Hindi na kami mag-ano ng kaso kasi malay mo may pamilya siya na nag-aaral naawa rin ako dahil parehas din kami na kumakain,” wika ng ina [01:38]. Isang matinding pag-atras ito. Ang security guard na sinibak na sa trabaho ng SM Supermalls, at tiyak na nawalan ng kabuhayan, ay biglang pinalaya sa pananagutan ng mismong biktima—pagkatapos niyang makatanggap ng malaking tulong pinansiyal.

Ang mabilis na pag-atras sa kaso, kasabay ng mga salungat na pahayag sa edad at uniform, ay nagbunga ng mas mabigat na katanungan: Posible bang may sindikato sa likod ng operasyong ito? Ginagamit ba si Marie—o ang kanyang kuwento—upang makalikom ng simpatiya at pera? Ang pagiging “palaban” ni Marie, na inamin mismo ng kanyang ama [01:55], ay lalong nag-udyok sa mga awtoridad na tingnan ang kaso sa mas malalim na anggulo.

Ang Panawagan para sa Panig ng Guwardiya

Samantala, ang security guard na sentro ng galit ng publiko ay agad na tinanggal sa trabaho. Ngunit ayon kay PNP Spokesperson Idan Gultiano, hindi pa rin daw ligtas ang guwardiya sa kasong administratibo [02:50].

Ang pinakamahalaga sa ngayon ay ang pagkuha ng panig ng guwardiya. Ayon sa mga pulis, mahalaga itong gawin hindi lamang para malaman ang buong katotohanan, kundi para rin “mawalan na rin ang mga haka-hakang manloloko ang estudyante na gumamit ng high school uniform at ibang edad ang sinabi sa Mandaluyong pulis na nag-imbestiga sa kaso” [03:34].

Ang pahayag na ito mula sa PNP ay malinaw na nagpapahiwatig na seryoso ang kanilang pagtingin sa posibilidad na ginamit lamang ang emosyon ng publiko. Ang security guard, na nawalan ng hanapbuhay dahil sa kanyang pagkakamali, ay biglang nagiging biktima rin ng sitwasyong posibleng may script at misinformation.

Ang Aral sa Gitna ng Kaguluhan

Ang insidente ni Alias Marie at ng security guard ay isang matinding aral para sa lahat. Ipinapakita nito kung gaano kabilis na mabago ng social media ang buhay—mula sa pagiging vendor na biktima hanggang sa pagiging college student na may P200,000 tulong, ngunit may kaakibat na tanong sa integridad.

Ang kawalang-hiyaan ng guwardiya ay hindi matatawaran. Ngunit sa paglabas ng mga salungat na detalye, nag-iiba ang sentro ng usapan. Ito ay nagpapaalala sa publiko na hindi lahat ng nag-viral ay ganap na totoo, at may mga taong kayang samantalahin ang awa at galit ng masa para sa pansariling kapakinabangan.

Habang iniimbestigahan pa ang kaso at inaasahang lulutang ang security guard para magbigay ng panig, ang sambayanan ay nag-iisip: Ang emotional hook ba na hatid ng kuwento ni Marie ay sinadya upang makuha ang tulong-pinansiyal? Ang P200,000 ba ay isang tulong, o ito ba ang naging shut-up money na nagpatigil sa pag-uusig laban sa guwardiya?

Sa huli, ang kuwento ni Alias Marie ay hindi na lamang tungkol sa sampaguita at karahasan. Ito ay tungkol sa moralidad, katotohanan, at ang mapanlinlang na mukha ng fake news na nagtatago sa likod ng uniform at luha. Ang hustisya ay hindi lamang para sa biktima, kundi para rin sa katotohanan—at kailangan itong lumabas, anuman ang edad, uniform, o estado sa buhay ng mga sangkot. Kailangang matukoy ng mga awtoridad kung may sindikato ba talaga sa likod ng tila inosenteng vendor, o kung ang lahat ay resulta lamang ng isang miscommunication at matinding pangangailangan. Ang pag-iral ng katotohanan ang siyang tanging maglilinis sa pangalan ng lahat ng sangkot, maging sa guwardiyang nasira ang buhay at sa publikong naloko

Full video: