HUSTISYA O KAPANGYARIHAN? Senador Hontiveros, Ibinunyag ang Desperadong Pagtatago ni Quiboloy sa Harap ng ‘Apat na Arrest Order’

Sa gitna ng isang pambansang usapin na naghahati sa pananampalataya at soberanya, tumatayo ang Senado ng Pilipinas bilang huling tanggulan ng katarungan para sa mga biktima ng pang-aabuso. Sa pangunguna ni Senador Risa Hontiveros, ang Chairperson ng Senate Committee on Women, Children, Family Relations and Gender Equality, isang makasaysayan at maalab na imbestigasyon ang isinagawa laban kay Pastor Apollo Quiboloy, ang kontrobersyal na lider ng Kingdom of Jesus Christ (KOJC) at ang self-proclaimed ‘Appointed Son of God.’ Ang kinahinatnan ng pagdinig: Isang Show Cause Order (SCO) na nagtakda ng 48-oras na ultimatum sa pastor—isang malinaw na hudyat na handa na ang Estado na gamitin ang buong puwersa ng batas upang singilin ang isang taong matagal nang nagtatago sa anino ng kapangyarihan at relihiyon.

Ang tanong na bumabagabag sa publiko ay hindi na lamang kung nagkasala ba si Quiboloy, kundi kung paano siya nakatakas sa pananagutan sa loob ng napakahabang panahon, at kung bakit mayroon pa ring mga opisyal na tila nakakiling sa kanyang panig. Sa kanyang mahabang panayam, matapang na binigyang-linaw ni Senador Hontiveros ang bawat kritisismo, detalye ng mga kaso, at ang mga political maneuver na nagtatangkang gambalain ang proseso ng batas.

Ang Iron Will ng Senado: Pagsikil sa Pagmamataas

Mula sa simula, ang layunin ng Komite ni Senador Hontiveros ay hindi ang pag-atake sa pananampalataya, kundi ang pagpuno sa mga butas ng batas na ginamit upang protektahan ang mga gawain ng pang-aabuso. Ang proseso ay nagsimula sa dalawang imbitasyon, na sinundan ng isang subpoena, at nang tuluyang tumanggi ang pastor na humarap, humantong ito sa pag-isyu ng SCO.

Ayon kay Hontiveros, ang pagtanggi ni Quiboloy ay maituturing na pambabastos sa institusyon ng Senado. “[03:37] Actually hindi po ito yung unang pagkakataon pero I would say na itong si Quiboloy na ang pinaka naging recalcitrant sa mga inimbita.” Ipinaliwanag niya na maging ang mga matataas na opisyal ng gobyerno—isang dating pangulo, mga senador, cabinet secretary, at mga heneral ng Armed Forces—ay humarap sa pagdinig ng Senado. Ang pag-iiba ni Quiboloy sa kanyang sarili at ang pag-demand niya ng espesyal na pagtrato ay nagpapakita ng isang pagmamataas na hindi dapat palampasin sa isang demokratikong bansa.

Kapag lumipas ang 48-oras na itinakda ng SCO, at wala siyang naibigay na “katanggap-tanggap na dahilan” [02:22], ang Senado ay set into motion ang pagpapaaresto sa kanya. Ito, ayon sa Senador, ang “next logical step sa prosesong ito batay sa rules ng Senado [03:26].” Ang aksyon na ito ay hindi isang banta, kundi isang pagpapatupad ng tungkulin ng mga mambabatas na protektahan ang demokrasya at ang proseso ng pagdinig in aid of legislation [01:29].

Ang Labis na Bigat ng mga Kasong Nakasalansan

Ang pagtatago ni Quiboloy ay hindi lamang dahil sa isyu ng contempt sa Senado. Ang pagdinig ay nagbunyag ng koneksyon sa mga kasong humaharap sa kanya sa iba’t ibang hurisdiksyon—ang pambihirang kalagayan na posibleng humantong sa apat na magkakaibang arrest order:

Senate Arrest Order: Para pilitin siyang humarap at magbigay ng testimonya.

House of Representatives Arrest Order: Maaaring umusbong ito kaugnay ng isyu sa prangkisa ng SMNI.

DOJ (Pilipinas) Cases: Nakapaghain na ang Department of Justice ng Pilipinas ng kaso ng human trafficking at child abuse laban sa kanya [05:40].

US Unsealed Warrant at Interpol Red List: Ang pinakamabibigat na kaso ay nag-ugat sa Estados Unidos, kabilang ang “conspiracy to engage in sex trafficking by force, fraud, coercion, sex trafficking of children, conspiracy, at saka cash smuggling [04:59].” Dahil dito, nakalagay na siya sa Red List ng Interpol, isang senyales ng malawakang international manhunt [05:37].

Ang pagkakaroon ng ganitong dami ng legal na problema sa iba’t ibang bansa ay nagpapakita ng pangkalahatang modus operandi na lumalabas mula sa mga testimonya, na ang mga biktima ay nasa iba’t ibang panig ng mundo. Ang labanan para sa hustisya ay hindi na lang local, kundi global.

Ang Modus Operandi ng Pananamantala: Gaps sa Batas

Ang mga pagdinig ay hindi lamang tungkol sa accountability ni Quiboloy, kundi sa pagtukoy sa mga kahinaan ng ating batas. Tatlong pangunahing legislative gap ang natukoy ng komite [06:29]:

Sexual Abuse at Religious Organizations: Ang sentro ng problema ay ang isyu ng consent sa loob ng faith-based dynamic [06:55]. Paano makapagbibigay ng tunay na consent ang isang babae o menor de edad kung ipapaniwala sa kanya na ang pag-aalay ng katawan—na maituturing na rape—ay isa palang “religious sacrifice” mula sa isang nagpapakilalang appointed Son of God [07:18]? Tiyak na kailangang protektahan ng batas ang mga bulnerableng tao laban sa ganitong uri ng exploitation [07:26].

Labor Law at Voluntary Labor Arrangements: Lumalabas sa mga testimonya, tulad ng kaso ni Alias Rene, na may mga taong pinagtrabaho nang mahabang taon sa SMNI nang walang pormal na employee status, sweldo, o benepisyo. Ito ay nagpapakita ng “clear violations of labor and occupational safety and health standards [07:41].” Kailangang ayusin ang ating labor laws upang tugunan ang ganitong mga voluntary labor arrangement kung saan walang malinaw na employee-employer relationship ngunit mayroong malinaw na pang-aabuso.

Anti-Trafficking Laws at Religious Freedom: Ang huling punto ay ang pagbalanse ng anti-trafficking laws sa constitutional principle of religious freedom. Ang tanong: Kailan nagiging exploitation ang isang aktibidad na ine-explain bilang exercise ng religious belief [08:31]? Halimbawa, ang pagpapadala ng mga miyembro sa ibang bansa para magmina o magtrabaho nang walang sapat na proteksiyon. Kailangang magkaroon ng malinaw na framework ang batas upang maiwasan ang pang-aabuso na nakakubli sa pangalan ng pananampalataya.

Ang mga Biktima: Harassment, Pagtatanggol, at Paninindigan

Isang mahalagang bahagi ng pagdinig ay ang matinding pagtatanggol ni Senador Hontiveros sa integridad ng halos dalawang dosenang biktima na humarap at nagbigay ng testimonya. Ayon sa kanya, ang mga survivors ay dumaan sa masusing vetting at “pinapa execute ng affidavit [12:16].”

Ang paglapit ng mga biktima ay nagsimula nang mapanood nila ang imbestigasyon sa kaso ng Socorro Bayanihan Services, at naramdaman nilang “pareho pala ang karanasan namin at baka makakuha din kami ng hustisya [09:48].” Ang kanilang paninindigan ay hindi naging madali. Marami sa kanila ang kinailangang magsuot ng mask o gumamit ng alias dahil sila ay hinarass [10:17]—ibinunyag ni Quiboloy ang kanilang mga pangalan at mukha, na nagtulak sa libu-libong tagasunod niya na gawin ang harassment. Ang isang testigo ay kinasing pa raw sa kanilang bahay ng “mga lalaking nakasakay ng motorsiklo [10:39].”

Ang pagiging accessible ni Hontiveros ay nagbigay sa kanyang opisina ng kakayahang mag-ayos ng “mas ligtas na arrangements [13:59]” at nagbigay ng daan sa mga biktima na humingi ng proteksyon sa iba pang ahensya ng gobyerno.

Ang mga Taktika ng Victim-Blaming at Arogansya

Bilang tugon sa mga paratang, nagpakawala si Quiboloy ng mga pahayag na nagpapakita ng matinding entitlement at kawalan ng empathy.

Una, ang pag-atake sa kredibilidad ng mga biktima. Ang sabi niya, pinag-aagawan lang daw siya ng mga babae dahil siya ay binata [14:44]. Matindi ang naging reaksyon ni Hontiveros dito, tinawag niya itong “worst kind of victim blaming [15:28].” Giit ng Senador, ang ginawa sa mga biktima—na ginahasa sa loob ng ilang taon—ay hindi dapat baluktutin at gawing kasalanan ng mga babae.

Ikalawa, ang pag-insiste sa “trial by publicity.” Ito ay ipinahayag din ni Vice President Sara Duterte [15:45]. Tinanggihan ni Hontiveros ang paratang na ito, dahil “[15:54] Siya ang umiiwas sumagot sa mga tanong sa proper forum ng Senate Hearing.” Sa halip na humarap at sagutin ang mga paratang, nag-iimpose siya ng “mga nakatatawang mga condisyones [16:09]” para lang magpakita.

Kabilang sa mga “super spoiled [28:38]” at “sobrang entitled [28:46]” na kondisyon: Five-star hotel, private airplane jet flights na may parking, at ang karapatang mag-cross-examine sa ibang mga testigo at maging kay Hontiveros bilang chair na “walang time limit [30:27].” Ang pagdedemanda ng mga ganitong kondisyon ay nagpapakita na “wala talagang intensyong ah magpakita [30:47]” si Quiboloy.

Ang Pulitikal na Proteksiyon at Ang Isyu ng Women’s Month

Hindi matatakasan ang pulitikal na aspeto ng usapin. Tila nakasandal pa rin si Quiboloy sa pamilya Duterte [18:20]. Si dating President Rodrigo Duterte ay itinalaga bilang administrator ng lahat ng assets ni Quiboloy (SMNI at Simbahan) [18:30], isang desisyon na nag-udyok ng haka-haka sa publiko na baka tatakas na ang pastor [19:47].

Ang pagpuna ni Vice President Sara Duterte na trial by publicity ang ginagawa sa Senado ay tinawag ni Hontiveros na “nagpapakita ng partisanship at politika [18:49].” Ang Senador ay nagpahayag ng pagkadismaya dahil “[18:53] ngayon pang Marso na buwan ng kababaihan, yun ang mas dapat pinanigan sana ni VP bilang isang kabaro din, bilang siya’y secretary of education at mga bata na dapat nag-aaral ay kasama sa mga biniktima.”

Ang pagtutol sa contempt order na pinirmahan ng ilang senador (kabilang sina Senador Imee Marcos at Cynthia Villar) ay hindi rin nagtagumpay dahil hindi nakumpleto ang walong pirma [20:55]. Higit pa rito, binawi ni Senador JV Ejercito ang kanyang pirma, at siya ay pinasalamatan ni Hontiveros “[21:10] sa pagtindig niya, hindi kay Quiboloy, kundi sa mga babae at bata na inabuso niya.” Ito ay nagpapakita na ang isyu ng moralidad at hustisya ay mas matimbang sa ilang mambabatas kaysa sa political divide.

Sa huli, nanawagan si Hontiveros sa Bureau of Immigration na “[19:55] siguruhin na hindi makatakas sa alin mang borders natin si Quiboloy.” Tiniyak niya sa publiko na tuloy ang imbestigasyon, at kahit pa magkaroon ng show of force ang mga followers ni Quiboloy, “[27:37] ang Philippine National Police pa rin ang pinaka may legal na mandato at pinaka may kakayahan” na tugunan ang anumang banta sa kaligtasan ng publiko.

Ang 48-oras ay hindi lamang isang deadline para kay Apollo Quiboloy, kundi isang pagsubok sa pagiging epektibo ng ating mga institusyon. Ang laban na ito ay isang malinaw na mensahe: walang sinuman, kahit pa nagtatago sa likod ng relihiyon at pulitikal na impluwensya, ang makatatakas sa batas. Ang hustisya para sa mga biktima—mga babae at bata—ay masisisingil, at sa wakas, mapupuno ang mga butas ng batas na nagbigay ng kalayaan sa mga mapagsamantala. Ang panawagan para sa accountability ay nananatiling matatag, at ang pag-asa ng mga biktima ay nakasalalay sa political will at integridad ng mga lider tulad ni Senador Hontiveros.

Full video: