Bagong Taon, Bagong Pighati: Ang Emosyonal na Pag-alala ni Andrew Schimmer sa ‘Sikretong’ Tradisyon Nila ni Jho Rovero, at ang Sakit ng Pagsulong na Mag-isa

Ang pagdating ng Enero Uno ay karaniwang tanda ng pag-asa, ng panibagong simula, at ng malakas na hiyawan ng kasayahan. Ito ang araw kung kailan ang Pilipino, at ang buong mundo, ay nagbubuklod sa isang malaking pagdiriwang ng pag-iwan sa nakaraan at pagyakap sa kinabukasan. Ngunit para sa batikang aktor at modelo na si John Andrew Schimmer, ang pagsalubong sa 2023 ay napuno ng matinding pighati, tahimik na pagluluksa, at isang malaking katanungan: Paano ka magpapatuloy kapag ang taong bumubuo sa iyong tradisyon ay wala na?

Ang kalungkutan ni Andrew Schimmer ay hindi lamang isang simpleng pagdadalamhati. Ito ay isang emosyonal na saksak sa puso, isang pait na lalong tumitindi sa gitna ng pagdiriwang ng Bagong Taon. Ang dahilan, siyempre, ay ang pagpanaw ng kanyang minamahal na asawa, si Josephine “Jho” De la Rosa Pinaranda Rovero, na matagal nang nakikipaglaban sa matinding karamdaman. Ang balita ng kanyang paglisan ay nagdulot ng alon ng kalungkutan hindi lamang sa kanilang pamilya, kundi maging sa libu-libong tagasuporta na naging saksi sa kanilang wagas at walang kondisyong pagmamahalan.

Ang Natatanging Ritwal ng Hatinggabi

Sa isang napaka-emosyonal na paglalahad, ibinahagi ni Andrew Schimmer ang isang pribado at natatanging tradisyon nila ni Jho tuwing sasalubong ang Bagong Taon. Ito ang mga sandali na nagbigay ng lalim sa kanilang pagsasama, isang patunay na ang kanilang pag-iibigan ay higit pa sa nakikita ng publiko.

“Happy New Year. New Year, love. Every New Year, after midnight, remember… wine together,” panimula ni Andrew, na tila kausap pa rin ang kanyang asawa [00:42]. Ang simpleng ritwal na ito—ang pag-inom ng alak matapos ang gulo at ingay ng selebrasyon—ay hindi lamang tungkol sa inumin. Ito ay tungkol sa paghahanap ng kapayapaan sa isa’t isa. Ito ang kanilang sariling personal na oras, ang kanilang pribadong pagdiriwang, kung saan sila ay nag-uusap at nagmamahalan tungkol sa lahat ng bagay [00:58].

Ang tradisyong ito ay nagsilbing pundasyon ng kanilang relasyon. Ito ang sandaling nagbabalik-tanaw sila sa mga pagsubok at tagumpay ng nakaraang taon, at nagbabahagi ng mga pangarap at pag-asa para sa susunod. Isipin ang setting: Ang pagkalma ng hangin, ang paghupa ng paputok, at ang dalawang kaluluwa na magkasamang nakaupo, nagpapalitan ng mga salita ng pag-ibig at pagsuporta.

Ngayon, ang upuang katabi niya ay walang laman. Ang baso ng alak ay para sa isa na lamang. Ang tainga na handang makinig sa kanyang mga hinaing ay wala na.

Ang Kirot ng ‘Andiyan Pa Ako, Pero Iba Na’

Ang isa sa pinakamabigat at pinakamatinding bahagi ng pagdadalamhati ni Andrew ay ang pag-amin niya sa malaking pagbabago sa kanyang buhay. Sa kabila ng pagkawala ni Jho, iginiit niya na nananatili siyang matatag at nagpapatuloy sa kanyang pangako. “Well, I’m still here, my love,” ang kanyang pahayag, na nagpapakita ng kanyang katatagan [01:25]. Ngunit agad niyang sinundan ito ng isang makapigil-hiningang paglilinaw: “The only difference this time is…” [01:38].

Ang maikling, hindi natapos na pangungusap na ito ay may dalang bigat ng buong kalawakan. Ito ang pagkilala sa katotohanan na ang kanilang paglalakbay bilang mag-asawa ay natapos na, at ang bahagi niya ay kailangang magsimula ng isang bagong paglalakbay—ang paglalakbay ng pagiging isang biyudo, isang ama, at isang indibidwal na walang katuwang. Ito ay isang pag-amin na, oo, naroon pa rin siya, ngunit ang presensya na nagpapuno sa kanyang buhay ay lumisan na.

Ang emosyonal na bangin sa pagitan ng pag-asa ng Bagong Taon at ang realidad ng pagluluksa ay nagdulot ng matinding pakiramdam ng pagkawala. Sa tuwing maririnig niya ang salitang ‘Happy New Year,’ mayroong isang bahagi ng kanyang puso na sumasagot ng ‘Hindi na ito kasing-saya nang wala ka.’

Ang Mahabang Laban ni Jho: Isang Kuwento ng Sakripisyo at Pag-ibig

Ang kalungkutan ni Andrew ay lalong naging makahulugan dahil sa matagal at masakit na laban ni Jho Rovero sa sakit. Sa loob ng mahigit isang taon, naging bukas at tapat si Andrew sa kanyang pagbabahagi ng kalagayan ng kanyang asawa, na nagkaroon ng cardiac arrest na nagdulot ng severe hypoxemia, na umabot sa brain damage.

Ang paglalakbay na ito ay naglantad sa publiko ng lalim ng pangako ni Andrew kay Jho. Ang aktor ay huminto sa kanyang karera, nagbenta ng mga ari-arian, at gumawa ng bawat posibleng paraan upang mabigyan si Jho ng pinakamahusay na pangangalaga. Ang kuwento nila ay naging simbolo ng walang hanggang pagmamahal sa harap ng pinakamahihirap na pagsubok. Ang bawat pag-update, bawat panawagan para sa dasal, at bawat pagpapahayag ng pag-ibig ni Andrew ay nagbigay inspirasyon sa libu-libong Pilipino.

Ang Bagong Taon na ito ay hindi lamang ang pagkawala ng isang asawa, kundi ang pagtatapos ng isang matinding labanan. Ang pighati ni Andrew ay ang kolektibong kalungkutan ng bawat isa na naging saksi sa kanilang pakikipaglaban.

Pagsulong sa Harap: “The Only Way Is Forward”

Sa gitna ng kanyang sariling kalungkutan, nagbigay pa rin si Andrew ng isang mensahe ng pag-asa at pananampalataya sa mga nakikinig. “May God bless each everyone of you. Let’s hope for a better and brighter years beginning with 2023,” ang kanyang sinabi [02:12]. Ito ay nagpapakita ng kanyang kahandaang gamitin ang kanyang pighati bilang isang plataporma para sa positibong pananaw.

Ngunit ang pinakamahalaga, ibinigay niya ang pilosopiya na magiging gabay niya sa pagpapatuloy. “Sometimes, the only way and the best way is forward,” aniya [02:24]. Ang kasabihang ito ay hindi lamang isang pagpapahayag ng pagtanggap, kundi isang matapang na pahayag ng intensyon na magpatuloy, hindi dahil sa nakalimutan na niya si Jho, kundi dahil sa obligasyon niya sa kanyang pamilya at sa kanyang sarili na isabuhay ang pag-ibig na itinuro sa kanya ni Jho.

Ang pagsulong ay nangangahulugan ng pagtanggap na magsisimula na ang isang bagong paglalakbay nang wala si Jho. Tulad ng sinabi ng isang tagahanga, “as we start your journey without you, a blessed New Year” [04:49]. Ang paglalakbay na ito ay magiging mahirap, ngunit ito ay tataglayin ng mga alaala, ng aral ng pag-ibig, at ng suporta ng kanilang mga anak at ng publiko.

Ang Tining ng Pagmamahal Mula sa Mundo

Ang transkripsyon ng video ay nagpakita ng napakalaking outpouring ng suporta at condolence mula sa mga kaibigan at tagahanga [00:04:33 – 00:05:48]. Ang mga mensahe tulad ng “I was praying for her recovery, also touched by your family’s love, support for her. God bless you all,” at “God will see you through. Keep the faith and stay strong, Andrew and family. We are with you in this journey,” ay nagpapatunay na ang kanilang kuwento ay humipo sa maraming puso [05:14].

Ang suportang ito ay nagsisilbing balikat ni Andrew sa pinakamabigat na oras. Sa Pilipinas, kung saan ang pamilya at bayanihan ay napakahalaga, ang pagpapakita ng simpatiya na ito ay isang matibay na patunay na si Andrew at ang kanyang pamilya ay hindi nag-iisa sa kanilang pighati.

Ang Bagong Taon ni Andrew Schimmer ay isang malungkot na paalala na ang buhay ay may kasamang kaligayahan at kirot. Ito ay isang kuwento tungkol sa isang aktor na, sa likod ng entablado, ay isa ring tao na nagluluksa at nagmamahal nang tapat. Ang kanyang pag-alala sa kanilang simpleng ritwal ay nagpapakita na ang pinakamalaking pagmamahal ay matatagpuan sa pinakapribado at pinakamahahalagang sandali. Habang tumutungo sila sa 2023, bitbit ni Andrew ang alaala at pag-ibig ni Jho, at ang pangako na magpapatuloy, dahil ang pag-ibig, kahit hindi na pisikal, ay mananatili at magiging lakas sa bawat pagsubok na darating. Ang kanilang love story ay isang testamento na ang pangako ng pag-ibig ay hindi natatapos sa kamatayan, kundi nagbabago at nagiging walang hanggang inspirasyon

Full video: